festino

festino, -avi, -atum, -are.script. ve-: MLWl. 64.1 proprie i. q. properare, maturare, propere se conferre – eilen, sich beeilen, sich eilends begeben: a in univ.: α gener.: MLWHugeb. Willib. 2 p. 89,6 ad sacre cenobialis vitae instrumenta preparare ... -bantfestinabant parentes Willibaldi. MLWWett. Gall. 17 qui (nuntius) illos (fratres) -arefestinare compulit. MLWWandalb. Goar. 2,27 p. 73,8 egressus abbas navim oratum -atfestinat (-antfestinant var. l.). MLWLibell. de conv. Baiuv. 4 p. 104,3 illi (Baiuvarii) ... -andofestinando (festini var. l.) venientes expugnaverunt Hunos. MLWWalth. Spir. Christoph. II 2,171 Christe pater ..., in lucrum -afestina tuum. persaepe. β medic. de rapida palpitatione venarum sive cordis: v. MLWl. 14. b (cito) praeterire – (schnell) vergehen, vorübergehen: MLWWalth. Spir. Christoph. II praef. 96 -atfestinat tempus, cinerem cinis exigit. 2 translate: a intrans.: α praepropere agere – überstürzt handeln: MLWVisio Arisl. p. 327,19 noli -arefestinare, rex, mala putare. β (cito) transire – (schnell) übergehen (zu): MLWWett. Gall. 39 p. 279,1 multa ... audita praetermissa sunt, dum ad ea -aturfestinatur, quae visu conprobata sunt (sim. MLWVita Gall. I 9). MLWRuotg. Brun. 23 p. 24,8 nos ... ad alia -antesfestinantes, quid quisque de pio hoc viro loquatur, suo ipsius iuditio relinquimus. MLWOtto Frising. gest. 2,16 p. 119,5 neque ... multum ad principis triumphi titulum ... facere arbitramur (sc. auctor), si de castellis, rupibus, oppidis ... diceremus, ad maiora -antesfestinantes. γ tendere – drängen, streben (nach): MLWTract. de caus. mul. 47 extrinsecus -atfestinat matrix et lectum abet inferioris (nonnulla deesse suspicatur ed.). 75 p. 46,30 si matrix tumiscit et os durum est ..., si foras -antfestinant. MLWAlbert. Aquens. hist. 9,51 p. 624^C rex ... tempore rogationum, quo ... omnia sata -antfestinant ad messem, occupavit terram Ascalonitarum. b trans.: α accelerare – beschleunigen: MLWVita Mathild. II 16 p. 175,12 qui (dux) cum sentiret morbi gravedinem ... augeri, iter -vitfestinavit (MLWConst. imp. III 66 p. 56,4 i. -atur)festinatur. MLWChart. Heinr. Leon. 106 p. 162,12 prepositus ... ad hospicium rediit et -tofestinato prandio ad ducem revertitur. MLWElias Sal. mus. praef. p. 17^b vix dignantur cantores aliquotiens pedem suum facere de cantu plano anticipando, -andofestinando, retardando et male copulando punctos. 5 p. 21^a non ... tu minor, qui cantabis, -esfestines punctos.fort. huc spectat: MLWAlfan. premn. phys. 40,4 p. 128 haec sunt, quae ... sunt utrumlibet contingentia, ut movere et non movere, ⌊-arefestinare et non -are⌋festinare (PG 40,768^B ὁρμᾷν καὶ μὴ ὁρμᾷν), non appetere non necessaria et appetere.celerius comparare – zu schnell beschaffen: MLWEgbert. fec. rat. 1,963 -tafestinata manu substantia diminuetur; paulatim collecta suum spectabit acervum. β niti, moliri, studere – darauf hinarbeiten, zu erreichen suchen, betreiben: MLWHraban. epist. 34 p. 469,10 age ergo et -afestina (sc. Ludowicus rex), ut in assidua meditatione legis Dei ... temetipsum exercens ad coronam pervenias sempiternam. MLWVita Galli II 1540 cornipedes ... propero cursu -antfestinant (v-vestino var. l.) visere cellam. MLWHraban. carm. 11,39 huc (sc. in paradisum) tu properans -afestina pergere, pastor. MLWTrad. Lunaelac. 111 unicuique necesse est cum caducis ... rebus -arefestinare, ut adquiret ea, que ... sunt ... eterna (sim. 113). MLWVita Heinr. IV. 7 p. 26,20 non solum te domo tua ... spoliat heres, sed et vita spoliare -atfestinat. saepe.