Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
fârunga adv.
adv., vgl. Kluge, Stammb. § 159 c, u. Wilm., Gr. 22 § 457; ae. fǽringa, fǽrunga. — Graff III,578.
far-unka: Gl 1,74,3 (K); -unga: 74,3 (Pa). 148,22 (K, u-).
plötzlich, unversehens, zufällig: farunga suimmanti ist subito nata est Gl 1,74,3 (zur Verwechslung von nata est mit nare s. Kögel XI). unforauuisinkun farinkun uarunga anaquim fortuitu subito casu (Hs. caus) eventu 148,22.