Eintrag · Köbler As. Wörterbuch
fandon sw. V. (2)
fandon , sw. V. (2)
- nhd.
- versuchen, nachstellen, aufsuchen, heimsuchen
- ne.
- search (V.) for, haunt (V.)
- ÜG.:
- lat. temptare H
- Hw.:
- s. findan, fīthan; vgl. ahd. fantōn* (sw. V. (2))
- Q.:
- H (830)
- E.:
- germ. *fandōn, sw. V., suchen, forschen; idg. *pent-, V., treten, gehen, Pokorny 808
- W.:
- mnd. vanden, sw. V., aufsuchen, besuchen; B.: H Inf. fandon 1094 M C, 4305 M C, 2. Pers. Präs. fandot 3817 M C, 3. Pers. Sg. Prät. fandoda 1077 M C; Kont.: H that thu te hardo ni scalt fandon thînes frôhan 1094
- Son.:
- Verb mit Genitiv, vgl. Wortschatz der germanischen Spracheinheit, unter Mitw. v. Falk, H., gänzlich umgearb. v. Torp, A., 4. A., 1909, S. 228, Berr, S., An Etymological Glossary to the Old Saxon Heliand, 1971, S. 107, Behaghel, O., Die Syntax des Heliand, 1897, S. 44, 167, 182, Sievers, E., Heliand, 1878, S. 487, 26 (zu H 1094), Seebold, Chronologisches Wörterbuch des deutschen Wortschatzes 2, 299a (fantōn)