Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
familiariter adv.
adv. familiariter . 1 gener.: a coniuncte, amice, cordialiter – nahe(stehend), vertraut, freundschaftlich, herzlich : α in univ.: MLW Rimb. Anscar. 2 p. 20,17 quas ... revelationes ipse quibusdam ..., qui ei -ius familiarius adhaerebant, innotuerat. MLW Ruotg. Brun. 2 p. 3,18 cuius plerique dicta ..., qui -ius familiarius (f amularius var. l. ) eum noverant, satis admirari nequibant. MLW Thangm. Bernw. 19 inter amplexus -issime familiarissime deosculatum ad hospitium deduxit imperator. MLW Chart. Heinr. Leon. 68 p. 101,17 (spur.) quos (domesticos fidei) -ius familiarius amplectimur. al. adde: …