Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
exterius
exterius . 1 de loco i. q. extra — außen : a quaeritur ‘ubi?’: α foris, loco remotiore, apud exteros — (dr)außen, außerhalb, im äußeren, weiter entfernten, auswärtigen Bereich, in der Fremde : Chart. Sangall. A 357 (a. 837/39) concedimus ... Odilberto ... mansum ... cum aliis -s inde pertinentibus sex mansis. Dipl. Karoli III . 35 p. 60,19 mercatum, quod in ... civitate tam interius quam -s ... colligitur. Anon. geom. I 4,25 in omni circulo, qui duobus circumscribitur tetragonis, uno interius, altero -s. Epist. Teg. I 2 p. 4,16 omnibus domesticis interius (sc. monasterii) commorantibus et -s h…