Hauptquelle · Mhd. Wb. (Benecke/Müller/Zarncke)
erschille stv.
erschille stv. erschalle, ertöne. a. pusûnen vil erschellen begunden troj. s. 164. d. ein horn erschellen lâʒen, tuon das. s. 180. a. Ludw. kreuzf. 2217. 4539. sîns hornes duʒ erhelle im und erschelle im wol nâch êren Walth. 18,28. — si striten alsô sêre, daʒ al diu burc erschal Nib. 461,1. schrei sô lûte daʒ erschal beidiu berge unde tal Wigal. 6716. — ir wort, ir rede vil wîte erschal Barl. 114,30 Pf. vgl. 328,8. Pass. K. 395,63. sîn wüefen erschal kl. 1685 Ho. manc lop dem kriuze erschillet Walth. 77, 22. — ich vorhte daʒ iʒ erschelle kund werde Roth. 2014. daʒ mære erschal Wigal. 2702. ver…