emollitio

^*emollitio (-cio), -onis f. 1 actio (e)molliendi — das Erweichen, Weichmachen: a proprie: MLWAlbert. M. animal. 16,149 causa sterilitatis mulae est nimia lenificatio et -oemollitio duorum spermatum, quia utrumque resolvit alterum. MLWveget. 5,67 per unguenta corticum et -ememollitionem eius et per divisionem ipsius, ut ingrossari possit planta. b translate: MLWBernold. Const. libell. XIV 2 illud sumopere prevideamus, ut ipsam -cionememollicionem (sc. rigoris) nequaquam contra canones, sed secundum canones temperemus.MLWc. sensu commovendi: MLWAlbert. M. sent. 4,18,1 p. 763^b,33 a vinculo obdurationis solvit Deus per -ememollitionem cordis ad poenitentiam. 2 actio emollescendi — das Weichwerden: a proprie: α strictius: MLWAlbert. M. meteor. 4,3,4 p. 274,54 aes et argentum et aurum liquescunt calido, licet non irrigentur sive madefiant ad quandam sui -ememollitionem (mollitiem, mollitionem MLWvar. l.) per infusionem. β latius i. q. infirmitas, imbecillitas — Schwächung, Schwäche: MLWConstant. Afric. theor. 6,16 p. 28a^r,4sqq. quedam (passio) habet nomen universale aliis, sicut titillationem, -ememollitionem; ... -oemollitio infirmitas est maior quam obdormitio. v. et MLWl. 5. b in imag.: MLWDavid compos. 3,64,5 liquefactio ... animae non aliud videtur esse nisi quaedam -oemollitio a sua duritia, per quam flexibilis redditur. 3 caritas — Liebe, Hingabe: MLWAlbert. M. sent. 3,1,4 p. 9^b,14 ipsa (sc. Maria) praecipue mulier fuit, quia herum omnium [omnium] heroum ipsa mollivit; unde, quando e mollitie resolutus totus in cruce suavitatem effudit, retulit hanc -ememollitionem in eam dicens: ‘mulier, ecce filius tuus.’ Weber