Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
emollitio f.
* emollitio (-cio) , -onis f. 1 actio (e)molliendi — das Erweichen, Weichmachen : a proprie: Albert. M. animal. 16,149 causa sterilitatis mulae est nimia lenificatio et -o emollitio duorum spermatum, quia utrumque resolvit alterum. veget. 5,67 per unguenta corticum et -em emollitionem eius et per divisionem ipsius, ut ingrossari possit planta. b translate: Bernold. Const. libell. XIV 2 illud sumopere prevideamus, ut ipsam -cionem emollicionem (sc. rigoris) nequaquam contra canones, sed secundum canones temperemus. c. sensu commovendi: Albert. M. sent. 4,18,1 p. 763 b ,33 a vinculo obdurationis…