Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
emendatorius
emendatorius , -a, -um . ad emendandum aptus, emendationem efficiens — zur Buße, Sühne geeignet, Sühne bewirkend : Gerhoh. psalm. 33,8 p. 258,10 angelus Domini ... poenam illatam fecit -am emendatoriam et consolatoriam. 33,12 p. 281,22 est ... timor aeternarum poenarum ... utilis paedagogus et castigator -us emendatorius . Arno Reichersb. scut. p. 1514 C vindicta, si qua est, non tanta ... est, ut -a emendatoria sit ( Chron. Mont. Ser. a. 1213 p. 184,19 si quis peccans -am emendatoriam vindictam non curaverit sustinere). purgatorius — Fege- : Ekkeb. Schon. cath. 9,18 p. 66 A talem me redde (sc…