emendator

emendator, -oris m. 1 qui emendat, corrector, censor — einer der berichtigt, Verbesserer: a gener.: α in univ.: MLWAlcuin. epist. 149 p. 245,10 numquam scripsissem talia, si vestram bonitatem nostrae insipientiae defensorem vel -ememendatorem esse non crederem. Vita Mathild. II praef. p. 146,6 ut, qui huius dictatus est preceptor, sit etiam -remendator et defensor. MLWIoh. Afflig. mus. 2,7 quae (musicae scientia) sui cognitorem compositi cantus efficit iudicem, falsi -ememendatorem et novi inventorem. MLWal. β criticus — Kritiker: MLWAlbert. M. Iob. 34,31 reprobatio -isemendatoris malevoli. b publ. et iur.: α de examinatore rationum confectarum (‘Rechnungsprüfer’): MLWAlbert. M. pol. 6,6^t tangit (sc. philosophus) officia sive principatus communium ad civitatem pertinentium sicut ... ratiocinatores communium, -esemendatores (cf. p. 1322^b,9 προσευϑυνοῦσαν [MLWsc. ἀρχήν]) sive correctores, exquisitores communium redituum MLWeqs. β de collegio virorum iuratorum ad statuta corrigenda (de re v. N. Kamp, Istituzioni comunali ... nel medioevo. 1963. p. 28): MLWChart. Ital. Ficker 198 p. 251,40 (a. 1197) iuravit potestas facere iurare -esemendatores brevis (i. statutorum) communis, supra quod iurabunt potestas vel consules (MLWActa imp. Winkelm. I 283 p. 258,5 consiliarii atque -esemendatores b. seu statutorum civitatis Papie eligantur). MLWAnnal. Ianuens. II p. 14,8 hoc anno fuit primitus constitutum per -esemendatores, ut liceret reo, ut MLWeqs. III p. 45,22 eodem anno ... fuit de voluntate consilii, quod ... Iacobus de Balduino solus esse deberet -remendator; qui capitula emendavit MLWeqs.. 2 de fabro i. q. reparator (caldariorum) — (Kessel-)Flicker: MLWChart. Hans. 694 p. 244,43 (a. 1271) percussor lane, caldariorum compositor vel -remendator ... a dicta fraternitate excluduntur. 3 qui paenitentiam agit — einer der Buße tut, Büßer: MLWYsengrimus 3,1112 obnixus ... caput, placantia supplice gestu -isemendatoris dicere verba parat lupus. Konstanciak