Eintrag · Elsässisches Wb.
Dutter
Dutter I, Dotter [Tùtər allg.; Tòtər Lohr Dehli.; Pl. ebs., doch –ə Hüss.] m. Eidotter. Rda. Er meint, sini Eier hän zwei D. er sei etwas Besseres als Andere Str. ‘Heert merr ych, se hän zwai Dutter by-n-ych d'Eyer’ Co. Pfm. II 6; s. auch Ei 1. In abgekürztem Verfahren zählen die Jungen von 1—10 so: Eier, Dutter, acht, nün, zëhn Co. Neckerei unter Kindern: Im Wald ist e Heck, in dëre Heck ist e Boim, uf dëm Boim ist e Nëst, in dëm Nëst ist e Ei, in dëm Ei ist e Dutter, in dëm Dutter ist e Has, und dër schisst dir grad uf d Nas! Dü. Var.: ‘s isch e Bàhm, un uf dem Bàhm isch e Nast; Un uf dem Nast, do isch e Nescht; Un in dem Nescht, do lé-jt en Ei; Un in dem Ei, do isch e Dotter, Un in dem Dotter isch e Haas, Der lahft de Dumme iwer de Nas’ Dehli. JB. XI 71. Var. s. Stöber Volksb. 125; JB. XIX 283. — Bayer. 553. ‘