Hauptquelle · Mhd. Wb. (Benecke/Müller/Zarncke)
dürftige swm.
dürftige swm. einer der außer stande ist sich selbst seinen lebensunterhalt zu verschaffen, armer bettler; vgl. anm. zu Iw. 6403. herbirgen ein durftigen leseb. 298,32. ich bin dîn dürftige muß von dir verpflegt werden a. Heinr. 427. er funden dürftige Gregor. 1165. mit dürftigen gewande in der tracht eines dürftigen das. 2514. dem rîchen dürftigen das. 2515. diu kint, die durftigen unde weisen sint frauend. 305,8. der durftige der kranke Herodes Pass. 45,52. bî kranker dürftigen hant Barl. 133,35 (37 Pf. ). bî gotes (gotes verstärkend ) dürftigen hant solt du eʒ senden in daʒ lant Barl. 133,1…