Eintrag · Etym. Wb. des Deutschen (Pfeifer)
Dragee n.
Dragee n.
Dragee n. ‘überzuckerte Frucht oder Pille’, Entlehnung (17. Jh.) von frz. dragée ‘überzogenes Zuckerwerk’; wohl aus lat. tragḗmata Plur. (griech. τραγήματα) ‘Naschwerk, Nachtisch’, zu griech. trṓgein (τρώγειν) ‘nagen, essen’. Doch vgl. schon tragee (16. Jh., Paracelsus), nach mlat. drageia.