Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
dolenter adv.
adv. 1. dolenter . 1 modo doloroso — auf schmerzvolle Weise, schmerzerfüllt : a in univ.: Epist. Hann. 72 quę (caritas) quanto abundantius erga vos (sc. aegrotantem) fervet, tanto -ius propter vos torquetur. Chron. Andag. 23 p. 58,16 eum (abbatem) sibi testem futurum ... pro abrenuntiatione militie secularis satis humiliter, magis vero -r dolenter inclamavit dux . Rup. Tuit. trin. 9,11 l. 435 -r dolenter admirando (sc. Ioseph) , quod adhuc viveret pater , et nimis compatiendo, quod in luctu sui causa consenuisset. Arno Reichersb. apol. p. 102,11 cum me (sc. Iesum) suspensum in cruce -r dolente…