Eintrag · Etymologisches Wb. des Ahd. (EWA)
diuba
vor Labial erhalten sein, wenn a-, e-, o-Laute
folgen; s. Braune, Ahd. Gr.14 § 47), jō-St.:
‚Diebstahl, furtum‘〈Var.: th-; -va, -fa; Lex.
sal. điubia〉. – Mhd. diube, diuve f., selten deu-
be m.
‚Diebstahl‘, ält. nhd. (bis ins 18. Jh.)
deube, deufe (von Adelung als veraltet ge-
bucht).