Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
disputatorius
disputatorius , -a, -um . 1 ad disputationem pertinens, dialecticus — erörternd, dialektisch : Conc. Karol. A 44 D p. 534,26 in rationibus -is disputatoriis ... exercitati episcopi. Ioh. Scot. praedest. 1,46 ne ... defensores veritatis inermes cum assertoribus falsitatis confligere videamur, ... regulis -ae disputatoriae artis utemur. subst. fem. i. q. ars disputandi, dialectica — Disputierkunst, Dialektik (t. t. log .) : Tract. de divis. phil. p. 43,40 logica rationalis trifario modo subdividitur in tres, in dyalecticam, que est -a disputatoria , in apodicticam, i. demonstrativam, in sophisti…