Eintrag · Mittellateinisches Wb.
disiunctus adi.
adi. disiunctus, -a, -um. 1 gener. i. q. diversus, dispar — unterschiedlich, verschieden: MLWCapit. reg. Franc. 252,39 legem ... habent (sc. maritus uxorque eius) diversam et, quantum ad saeculum, interdum longe -amdisiunctam. 2 eccl. i. qui sui iuris est — unabhängig, selbständig: MLWChart. Stir. IV 299 p. 178,33 (a. 1268) dicimus (sc. Gotschalcus abbas) ecclesiam sancti Margarethae ... esse parochialem seu baptismalem per se libram et -amdisiunctam. 2 mus. i. q. non-coniunctus — unverbunden: MLWHucbald. mus. 6 inaequalium ... sonorum, qui -idisiuncti dicuntur, diversae species offeruntur. 35 diezeugmenon, id est -umdisiunctum, vocatur illud tetrachordum, quod in superioribus dispositionibus tertium ponitur (MLWPs. Berno mens. monoch. 5,8). MLWComm. microl. 46 p. 160 prior ... arsis -adisiuncta dicitur, quia mediarum non nisi unam tangit eqs. MLWAnon. inst. patr. 20 caveamus ..., ne neumas coniunctas nimia morositate scindamus vel -asdisiunctas inepta velocitate coniungamus. saepius.