disiunctus -a, -um 1. nicht zusammenpassend, schlecht klingend 2. unverbunden (durch einen Intervallsprung) 3. dem tetrachordum diezeugmenon bzw. unverbundenen Tetrachorden zugehörig 4. ohne gemeinsamen Ton zur Mutation — 1. incompatible, unpleasant sounding 2. disjunct (through an intervallic leap) 3. belonging to the tetrachordum diezeugmenon, or disjunct tetrachords 4. without a common pitch for mutation 1 nicht zusammenpassend, schlecht klingend — incompatible, unpleasant sounding [s.IX-XII] LmLGloss. Boeth. mus. 1, 1, 164b: ut remittatur dulcibus sonis et angatur disiunctis (cf. Boeth. mus. 1, 1 p. 179, 25). 2 unverbunden (durch einen Intervallsprung) — disjunct (through an intervallic leap) [opp.: coniunctus] [s.XI] LmLGuido micr. 16, 14: Dissimilitudo autem erit, si ex praedictis motibus alius alio plures paucioresve habeat voces []aut magis coniunctas vel disiunctas (inde LmLIoh. Cott. mus. 23, 12. LmLTrad. Guid. 5. LmLMetrol. 6 p. 92. LmLIac. Leod. spec. 6, 69, 5. LmLIac. Theat. 15. ad loc.: LmLComm. Guid. 28 p. 158). LmLComm. Guid. 65 p. 162. al. [s.XIII] LmLIoh. Garl. mens. append. 15, 15: In florificatione vocis fit color, ut commixtio in conductis simplicibus. Et fit semper ista commixtio in sonis coniunctis et non disiunctis, ut hic apparet: (sequitur exemplum). [s.XIV] LmLIac. Leod. spec. 6, 69, 21. [s.XV] LmLGuil. mon. 4 p. 30: Fac supranum non disiunctum. LmLGuil. mon. 6 p. 35: in omni contrapuncto debemus semper tenere propinquiores notas sive proximiores, quoniam omne disiunctum inconsonans. LmLGuil. mon. 6 p. 43: Fac tenorem bene intonatum grossum, hoc est non diminutum et non disiunctum (sim. LmLGuil. mon. 6 p. 42. cf. LmLSachs K.-J., Contrapunctus p. 132). 3 dem tetrachordum diezeugmenon bzw. unverbundenen Tetrachorden zugehörig — belonging to the tetrachordum diezeugmenon, or disjunct tetrachords [s.XI-XII] LmLAnon. Wolf p. 199: trite diezeugmenon, idest iuxta tertiam disiunctam. Tetrardi in paranete diezeugmenon, idest iuxta ultimam disiunctam (cf. app. crit.). [s.XIII-XIV] LmLEngelb. Adm. 1, 12, 13: Ambo vero ista media tetracorda dicuntur octoachorda, quia in VIII disiunctis vocibus et litteris continentur (cf. Boeth. mus. 1, 20 p. 207, 27). [s.XV] LmLFr. Gafur. pract. 1, 4: C duram e converso per disiunctam (sc. chordam) tonum ipsum inter mesen et paramesen per ⋅C⋅mi reddat asperiorem. 4 ohne gemeinsamen Ton zur Mutation — without a common pitch for mutation (cf. disiuncta) [s.XV] LmLFr. Gafur. pract. 1, 4: Evenit quandoque disiunctus mutationis transgressus, quum modulando fit transitus ultra ordinem exachordi, puta ascendendo vel descendendo per septem aut octo voces vel etiam per plures, quod in mensuratis cantilenis frequentius observatur.