magis disiunctus

magis disiunctus ‚unvollständig getrennt‘ (neben den Außentönen eines Quart- oder Quintintervalls nur einen mittleren Ton umfassend) - ‚vollständig getrennt‘ (nur die Außentöne eines Quart- oder Quintintervalls umfassend) — ‘partially disjoined’ (including only one pitch in addition to the outer pitches within a melodic fourth or fifth) - ‘completely disjoined’ (including only the outer pitches of a melodic fourth or fifth) [s.XI] LmLComm. Guid. 44 p. 159: Iam vero tertiam speciem, quae ponit (cf. app. crit., ed.: ponitur) magis et minus disiunctas, ducamus similiter per quattuor superiores coniunctiones dissimilitudinis. Arsis arsi coniungitur disiuncta magis disiunctae ut ibi ‚Benedicamus‘ et ‚Alleluia pascha nostrum‘; prior enim arsis disiuncta dicitur, quia mediarum non nisi unam tangit, subsequens vero magis disiuncta vocatur, quae extremas solummodo iungit eqs. LmLComm. Guid. 53 p. 161. LmLCompil. Casin. 1, 86 p. 175: sit quilibet diatessaron, qui continuetur per voces quartae, ut a ⋅D⋅ in ⋅G⋅, inter quas sonet etiam ⋅E⋅ et ⋅F⋅, cui alter respondeat diatessaron, qui simplex fiat, id est duas tantum voces habeat aut magis coniunctas (id est ... coniunctas om. ed.), id est, quae nullas voces intermittit, sed omnes per ordines recipit (ed.: recipiunt), vel magis disiuncta sit (ed.: disiunctae sunt), id est, quae intermittit medias voces et eas nunquam per ordinem recipit (cf. Guido micr. 16, 14).adv.