differentialis

^*differentialis (-nci-), -e.diversitate quadam differens, discretivus — einen Unterschied enthaltend, unterschiedlich, unterscheidend: 1 adi.: a gener.: MLWGunth. Par. orat. 1,3 p. 113^C huius -isdifferentialis amphilogiae (i. ‘pro salute animae vel his, quae ad illam prodesse possint’) sensum curemus inspicere. Fund. Walds. 2 (MLWMGScript. XV p. 1089,35) non ... novit miles principem, quia princeps insignia -cialia deposuerat. b spec.: α log. de diversis formis generis: MLWOtto Frising. gest. 1,5 p. 17,36 formas, quae ad componendam speciem aut in capite ponuntur, ut generales, aut aggregantur, ut -esdifferentiales, aut eas comitantur, ut accidentales. MLWAlbert. M. metaph. 3,2,6 p. 121,43 infinitae formae -esdifferentiales. β mus. tonus -isdifferentialis i. q. differentia, diffinitio — melodische Schlußformel, Psalmdifferenz: MLWHier. Mor. mus. 20 p. 154,15sqq. sciendum, quod triplex est tonus, scilicet tonus artificialis, ... tonus vulgaris et tonus -isdifferentialis ...; tonus ... -isdifferentialis est in fine ‘Gloria Patri’ finalis inflexio vocis, secundum [] quam psalmodi antiphonae decenter coniungitur. 22 p. 160,27 de intonationibus ... versuum introituum sive de tono -idifferentiali, quod idem est. 2 subst. neutr. i. q. character, insigne — (Unterscheidungs-)Merkmal: MLWGerhoh. (?) tract. II 18 quia -busdifferentialibus propriis ab invicem distincte sunt personae sanctae trinitatis. Mandrin