differentialis

differentialis -e 1. zu einer Nebengruppe gehörig 2. zu einer „Saeculorum amen“-Formel gehörig — 1. belonging to a secondary group 2. belonging to a ‘saeculorum amen’ formula 1 zu einer Nebengruppe gehörig (Gesänge bzw. „Saeculorum amen“-Formeln betreffend) — belonging to a secondary group (with reference to chants or ‘saeculorum amen’ formulas) [s.XI] LmLTon. Aug. p. 87-88. LmLTon. Aug. p. 90: non solum toni cuiuslibet antiphonas et principales et differentiales cum tonalibus utrumque melodiis, id est neumis, quibus „Seculorum amen“ ..., sed antiphonarum in differentias segregandarum et tonalium melodiarum ordinem et connexam sibi invicem utrumque coaptationem et huius ordinis coaptationisque rationem ... ante faciem ponamus. LmLTon. Aug. p. 122b. LmLTon. Aug. p. 153a: Octavo huic tono simpliciores quidam quartam addunt differentiam ascribentes eidem differentie tonalem hanc melodiam „seculorum amen“. Quam posuere ultimam ut a []principali et differentialibus longe diversam. LmLTon. Aug. p. 153b: cum omnibus tonis quodlibet differentiale „seculorum amen“ suo principali aliqua neumarum identitate cohereat, saltem in eadem secum corda incipiat. 2 zu einer „Saeculorum amen“-Formel gehörig — belonging to a ‘saeculorum amen’ formula [s.XV] LmLTrad. Holl. II 20 p. 131 (p. 460a): Item sciendum, quod capitalis tonus super psalmos introituum octavi toni semper est tenendus. Sed differencialis regula solum asignari debet in ultimo versu „Gloria partri“ et non in psalmo. Et hoc est tenendum in omnibus differenciis aliorum tonorum, sive hoc fit in cantu officiorum sive antifonarum. LmLTrad. Holl. II 22 p. 131 (p. 460a). LmLSzydlov. 13 p. 47: Unde tonus principalis est ille, cuius cantus in finali sede magis quam alibi incipit. Et tales toni principales sunt octo ... Sed tonus differencialis est ille, cuius cantus et frequenter alibi quam in finali sede incipit. Etsi enim contingit aliquando, quod cantus differencialis incipit in finali sede eciam sicut principales toni, tamen hoc non fit eodem modo, ut patet de principali primi toni, cuius cantus semper incipit in ⋅D⋅ gravi, et de prima differencia eiusdem, cuius eciam cantus aliquando incipit in ⋅D⋅ gravi, sed non eodem modo, quo principalis. Et tales differenciales (sc. cantus) sunt quam plures, ut patebit circa unumquemque tonum in speciali. LmLSzydlov. 13 p. 49: Tercia differencia sic solet decantari: (sequitur exemplum) „Euouae.“ ... Sed istius differencie cantus modernis temporibus sub secundo differenciali (sc. cantu) comprehenditur, de quo inferius patebit. LmLSzydlov. 13 p. 51. LmLSzydlov. 13 p. 59: Notandum tercio, quod psalmi minores quarti toni semper in ⋅a⋅ accuto incipiuntur, sed aliter et aliter secundum exigenciam principalem et differencialem tonorum concluduntur, ut patet hic: (sequitur exemplum:) Quartus gradatim ascendit ... (sequitur exemplum:) Quoad differencialem. LmLSzydlov. 13 p. 62. LmLSzydlov. 13 p. 65. LmLSzydlov. 13 p. 68. v. cantus principalis - cantus differentialis; tonus principalis - tonus differentialis