dictio

dictio -onis f. 1. Solmisationssilbe 2. Bezeichnung für die Zusammensetzung von Tonbuchstabe und Solmisationssilben — 1. solmisation syllable 2. term that designates the combination of letters (indicating a note) with solmisation syllables 1 Solmisationssilbe — solmisation syllable [s.XII] LmLMut. Γma ut 1: ⋅Γma⋅ut ... ⋅G⋅ clavis est, ut dictio. ... ⋅A⋅re. ⋅A⋅ clavis est, re est dictio. ... ⋅B⋅mi, ⋅b⋅ clavis est, <mi est dictio>. ... ⋅C⋅faut. ⋅C⋅ clavis est, faut due dictiones. LmLMut. Γma ut 5-12. 2 Bezeichnung für die Zusammensetzung von Tonbuchstabe und Solmisationssilben — term that designates the combination of letters (indicating a note) with solmisation syllables [s.XIII] LmLTrad. Garl. plan. V 44: In gravi ponimus ⋅Γ⋅, scilicet ⋅G⋅, quod representat ⋅Gama⋅ut, ⋅A⋅, quod representat ⋅A⋅re, ⋅B⋅ ⋅B⋅mi, ⋅C⋅ ⋅C⋅faut, ⋅D⋅ ⋅D⋅solre, ⋅E⋅ ⋅E⋅lami, ⋅F⋅ ⋅F⋅faut, ⋅G⋅ ⋅G⋅solreut. Iste octo littere, quae in principio istarum dictionum ponuntur, dicuntur claves. LmLTrad. Garl. plan. V 45. LmLTrad. Garl. plan. V 86: Deductio est totalis dictio, scilicet ⋅Gama⋅ut, ⋅a⋅re, ⋅b⋅mi, ⋅c⋅faut, ⋅d⋅solre, ⋅e⋅lami et sic de aliis supervenientibus per totam sinistram manum. Et dicitur ab hoc verbo ‚deduco‘, ‚deducis‘, quia de una ad aliam subsequentem deducitur propter signum, quod in principio dictionis apponitur. LmLTrad. Garl. plan. V 115. LmLTrad. Garl. plan. V 193-196. LmLIoh. Groch. 85: Et ideo alii subtiliori modo considerantes undeviginti dictiones ex septem litteris et sex vocibus compositas invenerunt, quas ⋅gamma⋅ut, ⋅A⋅re, ⋅be⋅mi <etc.> vocaverunt. In istis enim undeviginti dictionibus duplicem diapason cum tono et diapente invenerunt. ibid. al. LmLIoh. Groch. 87-89. LmLIoh. Groch. 90: Et in una dictione oportuit plures voces esse, ut in eodem tono fieret vocum mutatio. LmLIoh. Groch. 94: Et quia in istis dictionibus eaedem litterae et eaedem voces pluries repetebantur, oportebat eos signa diversitatis inter easdem litteras et easdem voces invenire. LmLIoh. Groch. 102. [s.XV] LmLIac. Twing. p. 96, 2. LmLIac. Twing. p. 102, 21: duas claves aut litteras iniciales ⋅C⋅D⋅, harum dictionum ⋅C⋅faut et ⋅D⋅solre. LmLIac. Twing. p. 104, 20. LmLIac. Twing. p. 132, 22. LmLIac. Twing. p. 134, 18. LmLProsd. contr. 5, 3. LmLTact. Opusculum 125. LmLTrad. Holl. III 1 p. 19: Componitur itaque gamaut ex decem et novem dictionibus. Dictiones vero ex clavibus et vocibus. ibid. al. LmLTrad. Holl. III 2 p. 21-22. LmLTrad. Holl. III 3 p. 25-26. LmLTrad. Holl. III 4 p. 29: Notandum, quod sex sunt dictiones, quae habent tres voces et sex mutationes. LmLTrad. Holl. III 4 p. 30. LmLConr. Zab. tract. DD 7: in solis ⋅b⋅fa⋅ C⋅mi et ⋅⋅fa⋅ C⋅mi tam in principio quam in medio dictionum ⋅b⋅ ponitur, quod nullo alio in loco factum invenitur. LmLBonav. Brix. 11, 3. LmLBonav. Brix.[] 26, 17: procedendo per dictiones Guidonis. LmLMich. Keinsp. 3, 61: Tot constat esse claves, quot in manu dictiones. LmLMich. Keinsp. 5, 5. LmLSzydlov. 2 p. 12-13. LmLSzydlov. 2 p. 15: tota manus secundum usum componitur ex decem novem diccionibus, que sic scolastice exprimuntur, ut clare patet hac ipsa manu musicali. Sed loquendo secundum artem, tunc sunt XX dicciones, ex quibus integratur manus musica, quia ⋅e⋅la eciam extra manum additur. ibid. al. LmLSzydlov. 5 p. 19-21. LmLSzydlov. 5 p. 26.