Eintrag · Pfälzisches Wb.
- Anchors
- 1 in 1 Wb.
- Sprachstufen
- 1 von 16
- Verweise rein
- 0
- Verweise raus
- 1
Lautwandel-Kette
Von der indoeuropäischen Wurzel bis zur Mundart
Pro Sprachstufe der prominenteste Beleg. Klick auf eine Form öffnet das Wörterbuch.
- modern
Verweisungsnetz
2 Knoten, 1 Kanten
Tap auf Knoten öffnet Detail · Drag zum Umpositionieren · Scroll zum Zoomen
Wortbildung
Komposita & Ableitungen mit devor
8 Bildungen · 8 Erstglied · 0 Zweitglied · 0 Ableitungen
devor‑ als Erstglied (8 von 8)
devorago
MLW
* devorago , -inis f. vorago, gurges — Schlund, Abgrund : Ord. iud. Dei B XVIII 4 c quaesumus te (sc. Deum) orantes, ut ... nos a peccatorum…
devoratio
MLW
devoratio , -onis f. 1 proprie i. q. actus devorandi, degluttiendi, comestio, absumptio — das Verschlingen, Verschlucken, (Auf-)Fressen (fer…
devorativus
MLW
* devorativus , -a, -um . edax — verzehrend (in imag .) : Albert. M. miner. 2,2,17 p. 44 b ,37 sarcophagus lapis est -us devorativus cadaver…
devorator
MLW
devorator , -oris m. qui degluttit, vorator, comesor — Verschlinger, Verschlucker, Fresser (usu attrib . : l. 35. 44): 1 proprie: a in univ.…
devoratrix
MLW
devoratrix , -icis f. quae devorat, degluttit, comedit — Verschlingerin, Fresserin (in imag . : l. 57): 1 in univ. (usu attrib.): Aldh. virg…
devorde
LothWB
devorde [dəfordə Fo. ] adv. vordem, eben: er isch d. noch da gewän. s. vorde.
Devoriren
Herder
Devoriren , lat. devorare , verschlingen.
devorzié
LDWB1
devorzié [de·vor·ziẹ́] I vb.intr. (devorziëia) sich trennen, sich scheiden lassen, geschieden werden II adj. (-iá, -iada) geschieden.