Eintrag · Mittellateinisches Wb.
devorator m.
devorator, -oris m.qui degluttit, vorator, comesor — Verschlinger, Verschlucker, Fresser (usu attrib.: MLWl. 35. 44): 1 proprie: a in univ.: MLWGerhoh. Antichr. 2,32 p. 258,18 si homo a pisce vel lupo devoratus in eius corpus transeat, non tamen homo piscis vel lupi -isdevoratoris aut eius patris filius dicendus erit. b glutto, helluo — Schlemmer, Prasser: MLWGloss. I 231,5 St.-S. prodicus eversos -rdevorator unsparahenti. II 53,24 edax; -rdevorator fraz.pro MLWnom. propr.: Trad. Poll. 60 (QuellErörtBayerGesch. N. F. XLI. 1993; MLWs. XIII.1) prenotatio agrorum, quos dominus Perhdoldus D-rDevorator (‘Berthold Fraß’) specificavit ecclesie Polling〈e〉n〈si〉. MLWChart. Brixin. 167 p. 179,20 testes sunt ... Heinricus D-rDevorator et ceteri quam plures. 2 in imag. et alleg.: MLWRather. epist. 24 p. 121,19 cum etiam hedi tam sint graviter ... d〈am〉pnandi, -esdevoratores lupi agnorum, quid sint, cogita ..., passuri. MLWTheod. Amorb. Mart. 24 ne fame fidei attenuata ... antiqui -isdevoratoris (i. diaboli) fauces intrarent animalia Domini. MLWHumb. Sim. 2,26 p. 172,10 de huiusmodi -busdevoratoribus (i. haereticis) subditur: ‘eqs.’ (Vulg. psalm. 13,4). MLWal.potator — Säufer: MLWCod. Karol. 11 p. 505,42 Haistulfus, -rdevorator sanguinum christianorum, ecclesiarum Dei destructor. 3 translate i. q. raptor, praedator — Raffer, Plünderer: MLWAbbo Sangerm. bell. 1,472 ecclesiam ... penetrans lacerare fenestras ictibus arboreis unus vitreas lanionum (gloss.: MLWi. e. ex -busdevoratoribus) continuo amenti rabie confunditur atrox. Wellhausen