decac(h)ordus

decac(h)ordus (decha-), -a, -um.(δεκάχορδος) I adi. i. q. decem chordis instructus — zehnsaitig: MLWGodesc. Saxo gramm. 2 p. 489,5 psalterium -chordumdecachordum (MLWEcbasis capt. 944 p. dechacordum. MLWal.). MLWGloss. I 521,51 St.-S. -odecac(h)ordo zehanseitigero. II subst. masc. vel neutr. : A proprie i. q. instrumentum musicum decem chordas habens — zehnsaitiges Musikinstrument: MLWEpitaph. var. II 13,4 monachilis ... ordo, qui dulces Domino laudes ferit in -chordodecachordo. MLWRup. Tuit. trin. 22,28 -chordidecachordi positio decalogi legis est observatio. item 25,3). B translate: 1 de rebus ex decem partibus constantibus: a decem praecepta (Dei) — die Zehn Gebote: MLWRather. prael. 2,16 MLWl. 549 sicut quidam pulcre in -cordodecacordo ait: ‘eqs.’ v. et vol. II. p. 220,72. b catalogus, elenchus — Katalog, Liste: MLWVita Serv. 21 p. 88,8 pontifices Traiectensium, quorum inter Gundulfum et Hubertum dulci dechacordo virtutum ... sanctus prepollet Lambertus.in titulo libri: MLWHelw. denar.^tit. sequitur denarius sive -cordumdecacordum fratris Helwici. 2 decimus gradus — zehnte Rangstufe: MLWChron. Andag. 17 p. 45,12 (carm.) fuit utilis ordo, per me (sc. episcopum) qui quartus, per vos (archiepiscopum) fuit in -cordodecacordo. Weber