decachordus

decachordus -a, -um (-on) (δεκάχορδος) 1. zehnsaitig 2. zehn Tonstufen umfassend — 1. with ten strings 2. encompassing ten notes 1 zehnsaitig — with ten strings (cf. Vulg. Ps. 32, 2; 91, 4; Ps. 143, 9) [s.V] LmLFulgent. 1, 15 p. 25, 4: unde et cum decacorda Apollo pingitur cithara. Sed et lex divina decacordum dicit psalterium (inde LmLRemig. Aut. 286, 17). [s.VII] LmLIsid. etym. 3, 22, 7: Psalterium autem Hebraei decacordon usi sunt propter numerum decalogi legis (inde LmLVocab. mus. p. 140. LmLIoh. Aegid. 17, 72. LmLHier. Mor. 4 p. 20, 30). [s.XI] LmLBerno prol. ep. 5: in decacordo psalterio cum cantico in cythara psallat (sc. Colonia) Domino Deo. LmLBerno prol. 4, 19: denarii summam conficies, ut ex hac etiam eius perfectione in decacordo psalterio adsuescamus psallere (inde LmLQuaest. mus. 1, 14 p. 28. LmLIac. Leod. spec. 6, 21, 9). [s.XII] LmLGuido Aug. 294: Huic (ed.: Hinc) etiam numero psalterii concordat auctoritas, quod decacordum esse cognoscitur (sim. LmLAnon. Cist. I 7 p. 34). [s.XV] LmLIoh. Tinct. inv. p. 43. LmLSzydlov. 9 p. 39: Que omnia luculenter seu manifeste patent in figura psalterii decacordi, que sic solet figurari: (sequitur figura: Ambitus et fines cantuum directorum in finalibus eqs.). al. 2 zehn Tonstufen umfassend — encompassing ten notes [s.XII] LmLGuido Aug. 281 (sim. LmLMus. man. 47, 16). LmLGuido Aug. 537: dupplices (sc. sunt cantus), qui formule decacorde metas excedunt. al. LmLAnon. La Fage I 10, 20: figuram componemus decacordam, quae distinctiones maneriarum secundum initiales et secundum mediatrices, litteras cantuum terminales et quae sit autentorum et plagalium elevatio et depositio luce tibi clarius demonstrabit. [s.XV] LmLIoh. Cicon. mus. 4, 1 p. 366, 5: Omnis igitur cantus in nomine aut nuncupabitur tetracordus aut pentacordus ... aut decacordus aut endecacordus eqs.