consonantia

consonantia -ae f. I. ‚Konsonanz‘ (als durch die mathematische Proportion oder den Gehörseindruck positiv bewertetes Sukzessiv- oder Simultanintervall) II. Harmonie, harmonische Beziehung (der Töne zueinander) III. das Zusammenklingen, Zusammenklang IV. (musikalische) Übereinstimmung V. (musikalisch zulässiges melodisches) Intervall VI. Wohlklang VII. ? Tonstufe — I. consonance (as successive or simultaneous interval that is positively valued because of its mathematical ratio or its impression on the sense of hearing) II. harmony, harmonious relation (of pitches with each other) III. the (act of) sounding together simultaneously, simultaneous sonority IV. (musical) concordance V. (admissible melodic) interval VI. euphony VII. ? degree in tonal system I ‚Konsonanz‘ (als durch die mathematische Proportion oder den Gehörseindruck positiv bewertetes Sukzessiv- oder Simultanintervall) — consonance (as successive or simultaneous interval that is positively valued because of its mathematical ratio or its impression on the sense of hearing) [syn.: concordantia, symphonia, euphonia, diaphonia, harmonia, perfecta; opp.: dissonantia] A Definition [s.VI] LmLBoeth. mus. 1, 3 p. 191, 3: Est enim consonantia dissimilium inter se vocum in unum redacta concordia (inde LmLReg. Prum. 8, 3. LmLAnon. Bernh. 2, 62. LmLLect. Guid. p. 44. LmLAnon. Pannain p. 409. LmLIoh. Aegid. 10, 3. LmLHier. Mor. 15 p. 75, 9. LmLAnon. Hailspr. pr. p. 64. LmLMarch. luc. 5, 1, 3-10. LmLGuido Dion. 1, 1, 86. LmLIoh. Mur. comp. 6, 4. LmLIoh. Mur. spec. 1, 53. LmLIac. Leod. comp. 1, 2, 12. LmLIac. Leod. spec. 2, 6, 1. al. LmLPetr. Palm. p. 508. LmLIoh. Boen mus. 4, 1. LmLQuat. princ. 1, 12. al. LmLIoh. Cicon. mus. 1, 62 p. 216, 15. LmLNicol. Cap. p. 310. LmLUgol. Urb. 5, 5, 3. al. LmLAnon. Carthus. theor. 5, 6. LmLTrad. Holl. III 4 p. 28. LmLFr. Gafur. extr. 7, 1, 2. LmLFr. Gafur. op. 2, 1. LmLBart. Ram. 2, 1, 1 p. 63. LmLAdam Fuld. 4, pr. LmLAnon. Salisb. 1, 6. LmLFr. Gafur. theor. 2, 1. LmLGuill. Pod. ench. 2 p. 364. LmLGuill. Pod. 1, 19. LmLAnon. La Fage III p. 243. LmLSzydlov. 4 p. 17. LmLGloss. Ioh. Mur. spec. 3, 6. LmLContr. In presenti 11). LmLBoeth. mus. 1, 8 p. 195, 6: Consonantia est acuti soni gravisque mixtura suaviter uniformiterque auribus accidens. Dissonantia vero est duorum sonorum sibimet permixtorum ad aurem veniens aspera atque iniucunda percussio (inde LmLReg. Prum. 8, 4. LmLPs.-Berno mon. 6, 1. LmLFrut. brev. 4 p. 38: Est autem consonantia diversarum vocum concentus sive acuti et gravis soni permixtura ... LmLAnon. Wolf. p. 212. LmLTon. Gratianop. p. 48. LmLIoh. Aegid. 10, []1. LmLHier. Mor. 15 p. 63, 9. LmLTrad. Franc. I p. 32. LmLWalt. Odingt. 2, 3, 11. LmLMarch. luc. 5, 1, 2. LmLIoh. Mur. comp. 6, 4. LmLIoh. Mur. spec. 1, 54. LmLIac. Leod. comp. 1, 2, 11. LmLIac. Leod. spec. 2, 3, 21. al. LmLPetr. Palm. p. 508. LmLIoh. Boen mus. 4, 2. LmLQuat. princ. 1, 12. al. LmLIoh. Cicon. mus. 1, 62 p. 216, 14. LmLUgol. Urb. 1, 10, 4. al. LmLThom. Bad. p. 80. LmLTrad. Holl. III 4 p. 28. LmLTrad. Holl. VI 22, 9. LmLFr. Gafur. extr. 2, 11, 2. al. LmLFr. Gafur. op. 1, 3. al. LmLBart. Ram. 2, 1, 1 p. 63. LmLNicol. Burt. 1, 4, 28. al. LmLDiff. mus. 38. LmLFr. Gafur. theor. 1, 3. al. LmLGuill. Pod. ench. 2 p. 364. LmLGuill. Pod. 1, 19. al. LmLFr. Gafur. pract. 1, 1. LmLGloss. Ioh. Mur. spec. 3, 6. LmLAnon. Barcin. II p. 327. LmLContr. In presenti 11). LmLBoeth. mus. 1, 28 p. 220, 7: Quotiens enim duo nervi uno graviore intenduntur simulque pulsi reddunt permixtum quodammodo et suavem sonum, duaeque voces in unum quasi coniunctae coalescunt; tunc fit ea, quae dicitur consonantia (inde LmLReg. Prum. 8, 7. LmLFrut. brev. 4 p. 39. LmLIoh. Aegid. 10, 2. LmLFr. Gafur. op. 2, 4. LmLNicol. Burt. 1, 9, 57). LmLBoeth. mus. 2, 20 p. 253, 9: sit consonantia duarum vocum rata permixtio (inde LmLHucbald. 12. LmLHier. Mor. 17 p. 109, 17. LmLIac. Leod. comp. 1, 2, 10. LmLIac. Leod. spec. 2, 5, 1. LmLIac. Leod. spec. 2, 10, 17-18. LmLIoh. Cicon. mus. 1, 62 p. 216, 16. LmLFr. Gafur. op. 4, 8). [s.IX-XII] LmLGloss. Boeth. mus. 1, 3, 4: Quid consonantia: sonus consonans. LmLGloss. Boeth. mus. 1, 3, 8: Consonantia est concordia multarum vocum. [s.IX-X] LmLHucbald. 4: Nam in consonantia duae voces simul a se omnino distantes, simul concorditer sonant. [s.XII] LmLAnon. La Fage I 5, 5: Consonantiae autem ideo dicuntur, quia earum extremae voces primis vocibus consonare noscuntur. [s.XIII] LmLDisc. pos. vulg. p. 190, 23: consonantia est diversarum vocum in eodem sono vel in pluribus concordia. LmLIoh. Aegid. 10, 4: Secundum Guidonem consonantias symphonicas, id est suaves vocum copulationes appellamus. Secundum Iohannem consonantiae dicuntur pro eo, quod in cantu saepius consonant, id est similiter (pro simul? cf. Ioh. Cott. mus. 8, 2) sonant, vel quia quibusdam proportionibus mixtae se invicem continent. LmLLambertus p. 260a: Concordantia vero dicitur esse, quando due voces in eodem tempore compatiuntur ita, quod una cum alia secundum auditum suavem reddat melodiam, tunc est consonantia. LmLPs.-Thomas Aqu. I p. 25: Notandum quod consonancie iste VI tunc dicuntur consonancie, quando superior vox ab uno, et inferior ab alio tanguntur. Sed quando unus dyapente, dyatesseron vel dyapason et sic de aliis cantaverit, intervallia vocantur. LmLIoh. Groch. 21: Dico autem concordantiam, quando unus sonus cum alio harmonice continuatur, sicut una pars temporis vel motus cum alia continua est. Consonantiam autem dico, quando duo soni vel plures simul uniti et in uno tempore unam perfectam harmoniam reddunt. LmLWalt. Odingt. 3, 7, 2: Consonantia est, dum grave et acutum simul pulsa suaviter se offerunt auditui. [s.XIV] LmLMarch. luc. 5, 1, 11. LmLMarch. luc. 5, 2, 4: quod uterque sonus ad locum ire cupit, ubi est permixtio iocunda, amicabilis et suavis, hoc est consonantia. LmLGuido Dion. 1, 1, 88: Licet autem aliqui inter consonantiam et concordantiam nullam aut modicam assignare videantur differentiam, secundum tamen alios loquentes subtiliter, ut videtur, talis est differentia inter ista: Consonantia namque est, quando duo soni vel plures simul uniti et in uno tempore a diversis prolati vel simul ab uno et eodem pulsati unam perfectam efficiunt melodiam. ... Concordantia vero ... est regularis progressus ab uno sono ad alium per arsim et thesim. LmLIac. Leod. spec. 1, 21, 4: Quidnam enim aliud est consonantia nisi sonorum distinctorum invicem collatorum modulatio harmonica in determinata consistens proportione, sic vel sic ad auditum perveniens? (sim. LmLIac. Leod. spec. 2, 1, 5. LmLIac. Leod. spec. 2, 10, 7). LmLIac. Leod. spec. 2, 2, 11: Consonantia enim est simul vel cum alio sonantia, quando scilicet unus sonus cum alio sonat. LmLIac. Leod. spec. 2, 3, 20. LmLIac. Leod. spec. 2, 4, 10: Consonantia autem specialiter et appropriate dicta est illa, quae dicitur de distinctis sonis concorditer et conformiter auditui se facientibus et quorum mixtio in proportione simplici, multiplici vel superparticulari fundatur, et hoc modo solum videntur antiqui musici consonantiam accepisse. LmLQuat. princ. 1, 12. LmLQuat. princ. 4, 2, 16. [s.XV] LmLIoh. Cicon. mus. 1, 62 p. 216, 17 - p. 218, 1. LmLIac. Theat. 9. LmLUgol. Urb. 5, 2, 3. al. LmLGeorg. Ans. 2, 8. LmLTrad. Holl. II 78 p. 12 (p. 420a). LmLAnon. Monac. 1, 29: consonancia est vox vel sonus alio sono vel voce concurrente nullam faciens discrepanciam. LmLIoh. Legr. rit. 2, 3, 5, 8: Est hic ergo consonantia non in unum gravis et acuti soni coadunatio, sed quaedam utriusque commixtio varia, concors tamen et amica. LmLPaul. Paulir. 7, 2, 1 p. 60. LmLFr. Gafur. extr. 7, 1, 8. LmLFr. Gafur. op. 1, 3. LmLIoh. Hoth. exc. p. 30: Quid est, inquit (sc. Aristoteles), []armonia, id est consonantia? Ratio numerorum in acuto et gravi. LmLNicol. Burt. 2, 1, 9. LmLLad. Zalk. A 30: consonantia est vocum debita concordantia. LmLFr. Gafur. theor. 1, 3. al. LmLGuill. Pod. 1, 15. LmLContr. Consonantia 2. LmLContr. Septem s. spec. p. 29a: Consonantia et consonantia perfecta idem sunt. Et dissonantia et consonantia imperfecta pro eodem habentur. al. LmLContr. Volens igitur p. 382: consonantia est diversorum sonorum acutorum apta coadunatio faciens sonum dulcem, suavem atque iucundum auditui humano. B Gebrauch — usage 1 generell — general [s.I a.Chr.] LmLVitruv. 5, 4, 9. al. [s.III] LmLFragm. Cens. 11, 2. [s.IV] LmLFav. Eul. 22, 11. [s.VI] LmLBoeth. mus. 1, 3 p. 189, 15: Consonantia, quae omnem musicae modulationem regit, praeter sonum fieri non potest (inde LmLReg. Prum. 5, 12. LmLAnon. Bernh. 2, 64. LmLAnon. Gerbert 8. LmLComm. Boeth. I 1, 3 p. 38. LmLHier. Mor. 15 p. 73, 27. LmLWalt. Odingt. 2, 3, 3. LmLGuido Dion. 1, 1, 45. LmLUgol. Urb. 5, 5, 10). LmLBoeth. mus. 1, 5 p. 192, 25: Obtinere igitur maiorem ad consonantias potestatem videtur multiplex, consequentem autem superparticularis. LmLBoeth. mus. 1, 6 p. 194, 15: Superpartiens autem inaequalitas nec servat integrum nec singulas adimit partes, atque idcirco secundum Pythagoricos minime musicis consonantiis adhibetur. Ptolemaeus tamen etiam hanc proportionem inter consonantias ponit. LmLBoeth. mus. 1, 7 p. 194, 20: Illud tamen esse cognitum debet, quod omnes (ed.: omnis) musicae consonantiae aut in duplici aut in triplici aut in quadrupla aut in sesqualtera aut in sesquitertia proportione consistant. LmLBoeth. mus. 1, 28 p. 220, 2: Consonantiam vero licet aurium quoque sensus diiudicet, tamen ratio perpendit (inde LmLReg. Prum. 8, 6. LmLFrut. brev. 4 p. 39. LmLIoh. Aegid. 10, 7). LmLBoeth. mus. 1, 30 p. 221, 11: Quemadmodum Plato dicat fieri consonantiam. LmLBoeth. mus. 2, 18 p. 249, 16: De consonantiarum merito vel modo secundum Nicomachum. LmLBoeth. mus. 2, 19 p. 250, 26: De ordine consonantiarum sententia Eubulidis et Hippasi. LmLBoeth. mus. 4, 18 p. 348, 4: Quemadmodum indubitanter musicae consonantiae aure diiudicari possint. LmLBoeth. mus. 5, 11 p. 362, 3: Iunctae vero consonae cum aequisonis alias efficiunt consonantias (inde LmLHier. Mor. 15 p. 67, 7). al. LmLBoeth. arithm. 2, 48, 13: Ipsarum quoque musicarum consonantiarum, quas symphonias nominant, proportiones. al. [s.IX-XII] LmLGloss. Boeth. mus. 1, 3, 153: Nota consonantiam fieri de vocibus dissimilibus, non vero similibus (sim. LmLIoh. Aegid. 10, 6. LmLAnon. Carthus. theor. 3, 4). LmLGloss. Boeth. mus. 1, 5, 9, 2: musica, quae consonantiarum demonstratrix est. LmLGloss. Boeth. mus. 1, 5, 9, 5: Superparticularis etiam consonantias tantum, multiplex vero non tam consonantias quam aequisonantias efficit. LmLGloss. Boeth. mus. 2, 16, 7: ‚Consonantiam‘ vel concordiam. LmLGloss. Boeth. mus. 2, 18, 29: ‚concinentiam‘ consonantiam (sim. LmLComm. Boeth. I 1, 6 p. 43). al. LmLGloss. Boeth. ar. p. 34, 18. al. [s.IX] LmLGloss. Mart. Cap. 105/30, 7-8: ‚tres autem symphonias‘: consonantias. al. LmLIoh. Scot. annot. 10, 22. al. LmLRemig. Aut. 369, 6. al. LmLAurelian. 2, 23. al. LmLMus. ench. 19, 15. LmLScol. ench. 3, 310. al. LmLInch. Uchub. 266. al. LmLHucbald. 12: Aliud est enim consonantia, aliud intervallum. al. LmLAlia mus. 2 p. 100. al. LmLReg. Prum. 18, 4. al. LmLReg. Prum. ton. p. 204b. [s.X] LmLInterv. Quid sit tonus 11. LmLTon. Lugd. pr. 69. LmLAnon. Bernh. 2, 49. al. LmLGloss. Aug. 3, 5. al. LmLGloss. Boeth. mus. III 7. al. [s.XI] LmLBerno prol. 3, 3. al. LmLBerno ton. p. 92b. LmLBerno ep. 6. LmLLect. Guid. p. 43: ars repellit dissonam, quae solam amplectitur consonantiam. al. LmLPs.-Berno mon. 5, 11. al. LmLHermann. mus. p. 18 (p. 125a): non erunt deinceps consonantiae, quae extensiores sint quadruplo aut contractiores sesquitercio (inde LmLFrut. brev. 2 p. 32). al. LmLOdor. Sen. p. []222. LmLOliva 103. al. LmLHeinr. Aug. 75: Quot modis constant vocabula consonantiarum? LmLHeinr. Aug. 97: Quot species sunt consonantiarum? al. LmLWilleh. Hirs. 40 (c. 39), 1. al. LmLOrg. Montep. 2: Organum est vox sequens precedentem sub celeritate diatessaron vel diapente. Quarum, scilicet precedentis et sequentis vocis, fit copula aliqua decenti consonantia (sim. LmLOrg. Mediol. pros. 7. LmLOrg. Berol. 5. cf. LmLEggebrecht/Zaminer, Organum p. 69-70). LmLOrg. Mediol. pros. 16 (sim. LmLOrg. Berol. 12). al. LmLOrg. Mediol. rhythm. 69. al. LmLAnon. Venet. I 3. LmLInterv. Ex omni 23. al. LmLFrut. brev. pr. p. 27: intervallorum varietates, consonantiarum quoque proportiones. al. LmLPs.-Osbern. 41. al. LmLAnon. Wolf p. 212. al. LmLQuaest. mus. 1, 9 p. 19. al. LmLTheog. Mett. 14, 4 (p. 188b): symphoniae (glo.: simphonia est sonorum consonantia). al. LmLIoh. Cott. mus. 8, 2: Ex his (sc. novem modis) sex consonantiae dicuntur, vel quia in cantu saepius consonant, id est simul sonant, vel certe, quod consonant, id est quibusdam proportionibus natae invicem se continent. al. [s.XII] LmLGuido Aug. 289. LmLAnon. La Fage I 14, 15: Hic perspicue potes cognoscere vim et utilitatem consonantiarum, quomodo si naturaliter coniungantur diversi cantus ex diversis vocibus vel litteris compositis, symphoniam naturalem et quandam sonoritatis dulcedinem reddere faciunt. al. LmLTheinr. Dov. 1, 2, 4: Unum contingit diversisonantiam, aliam quidem esse aequisonantiam et consonantiam, aliam vero iniquisonantiam et consonantiam, aliam autem aequisonantiam et dissonantiam, aliam vero iniquisonantiam et dissonantiam. LmLTheinr. Dov. 2, 1, 1: Incipit liber secundus de consonantiis musicorum sonorum. LmLTheinr. Dov. 2, 10b, 6: si quid abscinditur ab aequisona consonantia, si abscisum consonantia est, et quod relinquitur, consonantia erit. al. LmLAnon. Pannain p. 411. al. LmLTon. Baumg. 7, 5. LmLTon. Vatic. 12, 1 p. 190. [s.XIII] LmLDisc. Omnis homo II 1 p. 253. LmLMus. man. 29, 8: Sed de coniunctionibus sonorum variis septem tantum musici ducunt excipiendas, videlicet semitonium, tonum, semiditonum, ditonum, dyatessaron, dyapente, dyapason. Istas coniunctiones quidam consonantias generaliter appellant non advertentes nominis {ethi}mologiam, scilicet, unde dicantur consonantiae. Cum enim consonantiae dicantur a consonando, nihil autem consonans dici debeat, nisi consonet, cum primae quatuor coniunctiones magis dissonent quam consonent. Dissonantiae potius dici debent quam consonantiae. al. LmLMetrol. 4-5 p. 67. LmLComm. Boeth. I 1, 5 p. 41: In his autem, in quibus auditus non delectatur, nullam capit consonantiam. LmLComm. Boeth. I 1, 11 p. 48: ‚simphoniarum‘ i. consonanciarum. al. LmLDisc. pos. vulg. p. 191, 5. al. LmLIoh. Aegid. 1, 17. al. LmLAmerus 19, 6. al. LmLElias Sal. 30 p. 58a. al. LmLLambertus p. 258a: mutatio sive falsa musica non est inutilis, immo necessaria propter consonantiam bonam inveniendam (inde LmLTrad. Lamb. 3, 4b, 2. LmLTrad. Garl. plan. IV 111. LmLTrad. Franc. I p. 28). al. LmLTrad. Lamb. 3, 4b, 4. al. LmLAnon. Emmeram. 4 p. 260, 24: sex sunt solummodo consonantiae... Omnes autem alias apellamus discordantias. LmLAnon. Emmeram. 4 p. 260, 29: sex sunt consonantiae vel concordantiae. al. LmLFranco Col. 11, 30: prosequendo per consonantias, commiscendo quandoque discordantias. al. LmLPs.-Franco comp. 1, 2. al. LmLHier. Mor. 28 p. 291, 6. al. LmLTrad. Garl. plan. I 207. LmLTrad. Garl. plan. II 76: Sequitur de consonanciis in eodem tempore vel in diversis temporibus. al. LmLTrad. Garl. plan. IV 113. al. LmLAnon. Ratisb. 4, 5. LmLAnon. Hailspr. pr. p. 65. al. LmLPs.-Thomas Aqu. II p. 31. LmLTrad. Franc. I p. 32: Componitur autem discantus ex consonantiis principaliter et ex dissonantiis incidentaliter. al. LmLAnon. Couss. IV p. 71, 21. LmLIoh. Groch. 35: difficile videtur assignare propter quid de numero consonantiarum. LmLIoh. Groch. 100: Moderni vero propter descriptionem consonantiarum et stantipedum et ductiarum aliud addiderunt, []quod falsam musicam vocaverunt. al. LmLEngelb. Adm. 2, 10, 3. LmLWalt. Odingt. 6, 12, 2: Quod compositioni cantuum organicorum quaedam omnium sunt circumstantiae convenientes, scilicet ut principaliter in consonantia fiant. al. [s.XIV] LmLMarch. luc. 2, 10, 15: Quare autem duo numeri partium ad alios comparati, vel plures, interdum reddant consonantiam et interdum dissonantiam, hoc non est ratione numerorum, sed ratione vocum partium corporis sonori se habentium per excessum vel per defectum proportionis, et tunc reddunt dissonantiam, vel in quadam debita proportione seu adequatione, et tunc reddunt consonantiam. LmLMarch. luc. 4, 11, 5: licet tonus sit in sesquioctava proportione, semitonium maius in sesquisexta decima proportione et semitonium minus in sesquidecima septima, non tamen consonantie sunt. LmLMarch. luc. 5, 6, 3: quedam (sc. dissonantie) se compatiuntur et auditui sunt compassibiles eo, quod magis propinque consonantiis et per minorem distantiam sunt distantes. LmLMarch. luc. 8, 1, 3: Permutatio est variatio nominis vocis seu note in eodem spacio seu linea in diverso sono. Fit enim permutatio, ubi tonus dividitur propter consonantiam in dyatonicum et enarmonicum aut in cromaticum et dyesim vel e converso (sim. LmLMarch. pom. 17, 1). al. LmLMarch. pom. 14, 5. al. LmLGuido Dion. 1, 1, 298: Omnis enim consonantia est concordantia, sed non omnis concordantia est consonantia. al. LmLIoh. Mur. not. 1, 3, 2. al. LmLIoh. Mur. comp. 6, 4. LmLIoh. Mur. spec. 1, 293: omnis consonantia supra diapason non est nisi repetitio eorum, quae infra diapason contenta sunt (inde LmLThom. Bad. p. 84). al. LmLInterv. Proportionum p. 19. LmLIac. Leod. comp. 1, 3, 3: Ratio bonitatis consonantiae est perfecta cadentia in genere inaequalitatis. al. LmLIac. Leod. spec. 2, 2, 22: Soni igitur plures sufficienter distincti ad consonantiam requiruntur, sed non sufficiunt ad consonantiam, nisi ad invicem comparentur et in aliqua harmonica modulatione misceantur. LmLIac. Leod. spec. 2, 4, 1: Quamvis distincti soni simul vel successive possint et causari et proferri, consonantia tamen formaliter videtur respicere sonos simul, non successive productos. ... nomen consonantiae ad sonos extenditur successive prolatos, quia, qui successive proferuntur ab eodem, a distinctis simul possunt proferri, et tunc simul possunt misceri et audiri. LmLIac. Leod. spec. 2, 6, 4: consonantiam specialiter et appropriate sumptam pro concordantia, prout consonantia a consonare, idest concordare dicitur, quo modo antiqui consonantiam acceperunt, non a consonare, quod est simul vel cum alio sonare. LmLIac. Leod. spec. 4, 36, 3: Cum enim antiqui musici videantur quasi idem intelligere per consonantiam et per concordiam, concordiam perfectam extendimus ad omnes illas vocum mixtiones, quas communiter vocabant consonantias. al. LmLPetr. Palm. p. 507. LmLIoh. Mur. contr. p. 59a. LmLTrad. Ptol. p. 284a. al. LmLIoh. Boen ars append. 4bis, 4. al. LmLIoh. Boen mus. 4, 60. LmLQuat. princ. 4, 2, 12: Consonanciarum octo sunt species, dissonanciarum vero sunt quatuor, que simul iuncte cum unisono tresdecim faciunt. al. LmLGoscalc. 2, 2 p. 132, 11. al. LmLIoh. Vetul. 1, 16. LmLCompil. Ticin. p. 23. LmLTrad. Pipudi p. 45. al. LmLAnon. Ellsworth 5 p. 236, 4. LmLArn. Gill. 68. al. LmLGen. disc. Postquam 3. al. LmLAnon. La Fage II p. 425. al. LmLCompil. Erlang. p. 27. al. LmLAnon. Seay p. 37. LmLPaul. Flor. 2. al. LmLOrig. et eff. 12, tit. al. [s.XV] LmLIoh. Cicon. mus. 1, 59 p. 210, 7: Toni vero et semitonia, ditoni atque semiditoni non sunt consonantie, sed intervalla quedam et spatia vocum et membra consonantiarum. LmLIoh. Cicon. mus. 1, 67 p. 220, 8: Hieronymus: Symphonia, id est consonantia. Item: Symphonia et diaphonia et armonia et euphonia et consonantia una et eadem est. Nam symphonia est, cum coniungitur, diaphonia, cum disiungitur, armonia, cum adunatur, euphonia, cum dulce canitur, consonantia, cum organizatur. Omnis vero consonantia euphonia []est, non omnis euphonia consonantia (sim. LmLIac. Theat. 15. LmLFr. Gafur. extr. 7, 1, 13). al. LmLIoh. Cicon. prop. 5 p. 418, 9. al. LmLProsd. contr. 3, 3. al. LmLProsd. mon. 4, 1. al. LmLIac. Theat. 9. al. LmLNicol. Cap. p. 310: concordantia est idem quod consonantia. al. LmLProsd. spec. p. 734. al. LmLWencesl. Prach. 6: musica est scientia consonanciarum et proporcionum speculativa. al. LmLUgol. Urb. 1, 35, 12: siquid consonum, siquid suave, siquid delectatione dignum repertum fuerit, totum a consonantiae virtute procedit. LmLUgol. Urb. 2, 3, 37: quae perfectae consonantiae sunt vocatae, consonantiae nomen teneant. Quae vero imperfectae consonantiae nominantur, ex quo plenam consonantiae perfectionem non habent, sed ab ea perfectione distant, dissonantiae nomen acquirant. Sed quae ex inimica discordia dissonantiae dictae sunt, ex earum significatione discordantiae appellentur. LmLUgol. Urb. 2, 7, 9: La duas habet consonantias et duas dissonantias, scilicet ut sextam inferius, re quintam inferius, fa tertiam inferius, et la unisonum ... notandum est, quod consonantia hic accipitur pro perfecta consonantia et dissonantia pro imperfecta consonantia. LmLUgol. Urb. 2, 34, 11: Musica ficta est alicuius vocis in loco, ubi per se non est, ad consonantiae perfectionum necessaria positio. LmLUgol. Urb. 5, 1, 3: consonantia est subiectum musicae. al. LmLPhil. Cas. contr. 47: quando non possumus habere consonantiam per rectam musicam, tunc debemus recurrere ad fictam. al. LmLTact. Opusculum 62: maior pars tactuum fit in consonanciis. Et ubi est melior consonancia, ibi mora longior et frequentior est facienda. al. LmLTact. Concordanciarum p. 167, 18. al. LmLGeorg. Ans. 2, 100. al. LmLAnon. Philad. 3. al. LmLIoh. Keck 4 p. 326b. al. LmLChr. Sadze p. 264a. LmLPetr. Talh. p. 3. LmLAnon. Carthus. theor. 14, 15: Nam species musicalis hic accipitur tam pro dissonantia, quam pro consonantia, sed species armonica hic solum accipitur pro consonantia et non pro dissonantia. al. LmLTrad. Holl. II 77-78 p. 12 (p. 420a). LmLAnon. Couss. XII 1, 12. LmLTrad. Holl. III pr. p. 15. al. LmLAnon. Monac. 1, 15: Musica de cantu plano et simplici est simplex vocum sine consonancia sive consonanciis concurrente vel concurrentibus prolacio. al. LmLIoh. Legr. rit. 2, 3, 1, 7. al. LmLTrad. Holl. V 2a, 18. al. LmLTrad. Holl. VI 5, 28. al. LmLConr. Zab. tract. TT 3. LmLIoh. Legr. tac. p. 409b: in musica tonus est omnium communis mensura consonantiarum. al. LmLFr. Gafur. extr. 6, 12, 9: per dissonantias colloratas ad perfectiores seu pulcriores consonantias veniamus. al. LmLIoh. Tinct. contr. 1, 2, 3: Et quamvis ab auctoribus diversis concordantia nunc consonantia, nunc concrepantia, nunc euphonia, nunc symphonia, nunc species nominetur. al. LmLFr. Gafur. op. 2, 4: Euphonia etiam idem est quod consonantia, nam dicitur ab ‚eu‘, quod est bonum, et ‚phonia‘, sonoritas, quasi bona sonoritas (inde LmLDiff. mus. 40. LmLFr. Gafur. theor. 2, 3). al. LmLBart. Ram. 3, 2, 2 p. 95. al. LmLIoh. Hoth. exc. p. 28. al. LmLIoh. Hoth. dial. p. 65. al. LmLIoh. Hoth. contr. I 12. al. LmLIoh. Hoth. contr. II 2. al. LmLNicol. Burt. 1, 10, 61: Nam cum haec (sc. instrumenta artificialia) duplici tantum nervo vel chorda tanguntur atque pulsantur ita, quod unus ad altiora tendens, alius vero ad ima descendens, tunc proprie non est harmonia sed consonantia vel dissonantia compassibilis. Cum vero multiplici chordarum tactu pulsantur, tunc fit ea, quae dicitur harmonia. al. LmLGuil. mon. 6 p. 33. al. LmLDiff. mus. 37. al. LmLBonav. Brix. 24, 75. al. LmLAdam Fuld. 2, 8: periphonorum, id est consonantiarum. al. LmLLad. Zalk. A 68: talis consonantia fit simul vel succesive. Si simul, tunc magis respicit musicam compositam, id est mensuralem. al. LmLFr. Gafur. theor. 4, 8: ut Pythagorici ultra bisdiapason nullam exquirere temptaverint consonantiam ob maximam inconvenientemque extremorum sonorum distantiam. LmLFr. Gafur. theor. 5, 4: Merito igitur Phtolomeus diapason aequisonantiam dicit, reliquas ab hac aequalitate distantes []nominans consonantias. al. LmLGuill. Pod. ench. 2 p. 364. al. LmLGuill. Pod. 1, 15: Medio vero inter consonantiam et dissonantiam, de quibus antiqui nullum verbum fecerunt, sunt tertie sibi sexteque et que ex his componuntur. LmLGuill. Pod. 5, 1: aggregatim atque simul per consonantiam, ut in contrapuncto. al. LmLFr. Gafur. pract. 2, 3: si ad theoricum consonantiarum ordinem conferamus, minima toni locum obtinebit, semibrevis diatessaron, brevis diapentes, longa diapason, maxima disdiapason. al. LmLHerb. Tr. 1, 7 p. 33. al. LmLFlor. Fax. 14 p. 87. al. LmLErasm. Hor. p. 72b. al. LmLCompend. mus. 60. al. LmLFr. Gafur. gloss. 10, 2. al. LmLAnon. Couss. I p. 446a. al. LmLAnon. La Fage III p. 241. al. LmLSzydlov. 4 p. 17. al. LmLAnon. Tegerns. III p. 103. LmLOrg. Ambros. p. 5. LmLGloss. Ioh. Mur. spec. 2, 2. al. LmLAnon. Barcin. II p. 327. LmLContr. Ad sc. artem p. 69a. al. LmLContr. Consonantia 4. al. LmLContr. Contr. est ars 13. al. LmLContr. Est autem p. 366b: Consonantiarum alia clara, alia minus clara, alia clarissima (ms.; ed: clarasissima). Clara, ut in quinto et duodecimo; minus clara, ut in tertio et in sexto et in decimo; clarissima (ms.; ed: clarasissima), ut in unisono et in octavo et in quintodecimo. al. LmLContr. Et primo I 2 p. 137 (p. 462b). al. LmLContr. Et primo II 38 p. 143 (p. 464b). LmLContr. quarta quod p. 11b. LmLContr. In presenti 16: Et sciendum est, quod principaliter non sunt plures consonantie nisi due predicte (sc. diapason et diapente). al. LmLContr. Inprimis 2, 23. al. LmLContr. Nota quod II 7: nullam consonantiam facere possumus fa contra mi nec mi contra fa. al. LmLContr. Not. quod novem 29. al. LmLContr. Prima regula 35. al. LmLContr. Quatuor sunt p. 410b: due vel tres vel quatuor species imperfecte possunt poni simul, dum tamen post ultimam imperfectam ponatur immediate consonantia aliqua. ibid. al. LmLContr. Quid est 8: quilibet cantor debet incipere et finem facere in consonantia, tamen penultima debet esse dissonantia. al. LmLContr. Quoniam hom. 1, 6. LmLContr. Quoniam latens p. 291. LmLContr. Septem s. cons. 65 p. 148 (p. 466b). al. LmLContr. Septem s. spec. p. 28b: semper una consonantia et altera dissonantia cantari debet. al. LmLContr. Sex s. spec. I p. 306a. LmLContr. Sex s. spec. II p. 382. LmLContr. Volens igitur p. 382: Et nota quod simplices contrapuncti sunt sex, quarum tres sunt consonantiae sive perfectae, et tres disonantiae sive imperfectae. al. LmLMon. Partire totum p. 50, 39. al. LmLFist. Prima fist. I 1a p. 99. LmLFist. Rogatus 64 p. 74. LmLFist. Si numeri 2 p. 77. LmLCymb. Omne instr. 3, 1. 2 speziell für einzelne Intervalle — specifically for individual intervals a Quarte — fourth [s.I a.Chr.] LmLVitruv. 5, 4, 9. al. [s.VI] LmLBoeth. mus. 1, 7 p. 194, 20. al. LmLBoeth. arithm. 2, 54, 65. al. [s.IX-XII] LmLGloss. Boeth. mus. 1, 16, 3, 1. al. LmLGloss. Boeth. ar. p. 34, 13. [s.IX] LmLIoh. Scot. annot. 10, 22. LmLRemig. Aut. 44, 10. al. LmLAurelian. 2, 13. al. LmLMus. ench. 11, 9. al. LmLScol. ench. 2, 242. al. LmLInch. Uchub. 329. al. LmLHucbald. 13. LmLAlia mus. 20 p. 111. al. LmLReg. Prum. 4, 4. al. [s.X] LmLInterv. Quid sit tonus 8. al. LmLTon. Lugd. pr. 1. al. LmLAnon. Bernh. 2, 38. al. [s.XI] LmLBerno prol. 3, 1. al. LmLLect. Guid. p. 44. LmLPs.-Berno mon. 12, 7. LmLOdor. Sen. p. 198. al. LmLOliva 24. al. LmLHeinr. Aug. 23. al. LmLWilleh. Hirs. 40 (c. 39), 2. al. LmLOrg. Berol. 9. al. LmLInterv. Cum diatessaron p. 391. LmLAnon. Prag. 22. LmLVers. Ars humanas p. 111b. LmLProp. Prop. est rerum 2. LmLProp. Est autem 6. al. LmLPs.-Guido form. ton. 7, 3. LmLAnon. Gerbert 18. al. LmLAnon. Venet. I 14. LmLAnon. Venet. II 6. LmLProp. Denique si p. 62. LmLFrut. brev. 3 p. 37. al. LmLPs.-Osbern. 83. al. LmLAnon. Wolf p. 213 (sim. LmLQuaest. mus. 1, 14 p. 30). al. LmLQuaest. mus. 1, 20 p. 52. al. LmLTheog. Mett. 8, interp. 2 (p. 186b). LmLIoh. Cott. mus. 19, 18. al. [s.XII] LmLGuido Aug. 78. al. LmLAnon. La Fage I 5, 2. al. LmLTheinr. Dov.[] 2, 9, 1. al. LmLAnon. Pannain p. 409. al. LmLDisc. Tres sunt 5 p. 238. al. [s.XIII] LmLAnon. Lovan. p. 486a. LmLMus. man. 34, 2. al. LmLComm. Boeth. I 1, 3 p. 38. al. LmLIoh. Aegid. 14, 7. al. LmLAmerus 8, 8. al. LmLAnon. Couss. VII 11, 22. LmLLambertus p. 258b. al. LmLHier. Mor. 15 p. 71, 28. al. LmLIoh. Groch. 16. al. LmLEngelb. Adm. 2, 10, 3. al. LmLWalt. Odingt. 2, 13, 8. al. [s.XIV] LmLMarch. luc. 3, 1, 2. LmLMarch. luc. 6, 2, 17: Hec itaque consonantia perfecta est. al. LmLGuido Dion. 1, 1, 296. al. LmLIoh. Mur. spec. 1, 102. LmLInterv. Proportionum p. 20. LmLInterv. Sunt autem p. 23. LmLIac. Leod. comp. 1, 2, 19. al. LmLIac. Leod. spec. 2, 4, 10. LmLIac. Leod. spec. 7, 5, 6: contra quendam modernum doctorem, qui ponit diatessaron sub diapente non esse consonantiam, sed supra. al. LmLHugo Spechtsh. comm. p. 137. LmLTrad. Ptol. p. 284b. LmLIoh. Boen mus. 4, 158. LmLQuat. princ. 2, 2. al. LmLWillelm. 2, 14. al. LmLPs.-Mur. prop. p. 96b. LmLCompil. Ticin. p. 24. LmLAnon. Ellsworth 5 p. 226, 3. al. LmLAnon. Erford. p. 161. LmLAnon. La Fage II p. 423. [s.XV] LmLIoh. Cicon. mus. 1, 26 p. 124, 7. al. LmLIoh. Cicon. prop. 13 p. 426, 15. LmLProsd. mon. 3, 8. al. LmLIac. Theat. 9. al. LmLNicol. Cap. p. 312. LmLGob. Pers. p. 185a. LmLProsd. spec. p. 760. LmLUgol. Urb. 1, 24, 2. al. LmLGeorg. Ans. 2, 55. al. LmLAnon. Philad. 62. LmLThom. Bad. p. 80. al. LmLChr. Sadze p. 264a. al. LmLAnon. Carthus. pract. 15, 24. al. LmLTrad. Holl. III 5 p. 35. al. LmLIoh. Legr. rit. 1, 2, 11, 15: si diatessaron sit omnium debilissima consonantiarum. al. LmLTrad. Holl. VI 5, 32. al. LmLIoh. Legr. tac. p. 416a. al. LmLFr. Gafur. extr. 3, 7, 3. al. LmLFr. Gafur. op. 1, 8. al. LmLBart. Ram. 1, 3, 3 p. 58. LmLBart. Ram. 2, 1, 1 p. 64: quarta ad dissonantiam accedit et a consonantiis recedit. al. LmLIoh. Hoth. dial. p. 62. LmLNicol. Burt. 1, 12, 73. al. LmLBonav. Brix. 24, 2. al. LmLAdam Fuld. 2, 10: Caeterum quidam diatessaron perfectam fore dicunt consonantiam, quidam imperfectam; nos vero eam semidissonantiam esse dicimus, id est, cum nulla per se solam concordantem. Quam etiam <Iohannes> de Muris consonantiam fore negat, nisi eam perfecta praecesserit consonantia ... et ipsa consonantiam facit non ex se, sed respectu aliarum. LmLAdam Fuld. 4, 6: sitque auris uniuscuiusque sibi ipsi iudex, et inveniet diatessaron non esse consonantiam. al. LmLFr. Gafur. theor. 1, 8. al. LmLGuill. Pod. ench. 2 p. 364. al. passim. LmLGuill. Pod. 1, 20. LmLGuill. Pod. 5, 3: Similiter autem et que per diatesseron differunt, que etsi hoc tempore ab ipso contrapuncto abiiciatur, ipsa tamen consonantia est quamquam et quantitate et suavitate minima. al. LmLFr. Gafur. pract. 1, 5. al. LmLCompend. mus. 83. al. LmLFr. Gafur. gloss. 19, 12. LmLContr. Consonantiae p. 409a: quarta infra. LmLContr. Est autem p. 366a. LmLMon. Mon. divisurus p. 41, 47. al. LmLMon. Primum divide p. 24, 10. LmLMon. Si quis p. 133, 24. LmLMon. Si regularis 5. LmLFist. Mensuram et 6a p. 94. LmLFist. Rogatus 64 p. 74. LmLFist. Si fistulae I 3 p. 50. b Quinte — fifth [s.I a.Chr.] LmLVitruv. 5, 4, 9. al. [s.VI] LmLBoeth. mus. 1, 16 p. 202, 14: sesqualtera proportio diapente consonantiam creat. al. LmLBoeth. arithm. 2, 49, 33. al. [s.IX-XII] LmLGloss. Boeth. mus. 1, 7, 27. al. LmLGloss. Boeth. ar. p. 34, 13. [s.IX] LmLIoh. Scot. annot. 10, 22. LmLRemig. Aut. 44, 10. al. LmLAurelian. 2, 15. al. LmLMus. ench. 11, 9. LmLScol. ench. 3, 318. al. LmLInch. Uchub. 324. al. LmLHucbald. 13. LmLAlia mus. 116 p. 158. al. LmLReg. Prum. 4, 4. al. [s.X] LmLInterv. Quid sit tonus 9. al. LmLTon. Lugd. pr. 1. al. LmLAnon. Bernh. 2, 40. al. [s.XI] LmLBerno prol. 3, 1. al. LmLBerno ton. p. 92b. LmLHermann. expl. p. 149b. LmLOdor. Sen. p. 206. al. LmLOliva 46. al. LmLHeinr. Aug. 23. al. LmLWilleh. Hirs. 40 (c. 39), 4. al. LmLTon. Aug. p. 137b. al. LmLOrg. Berol. 9. al. LmLAnon. Prag. 22. LmLVers. Ars humanas p. 111b. LmLProp. Est autem 5. al. LmLPs.-Guido form. ton. 7, 3. LmLAnon. Gerbert 17. al. LmLProp. Denique si p. 62. LmLFrut. brev. 3 p. 37. al. LmLPs.-Osbern. 83. al. LmLAnon. Wolf p. 213 (sim. LmLQuaest. mus.[] 1, 14 p. 30). al. LmLQuaest. mus. 1, 18 p. 40. LmLTheog. Mett. 8, interp. 4 (p. 186b). LmLIoh. Cott. mus. 19, 18. al. [s.XII] LmLGuido Aug. 78. al. LmLAnon. La Fage I 5, 2. al. LmLTheinr. Dov. 2, 9, 1. al. LmLAnon. Pannain p. 409. al. LmLDisc. Tres sunt 9 p. 238. al. [s.XIII] LmLAnon. Lovan. p. 486a. LmLDisc. Qualiscumque 1 p. 251. LmLMus. man. 35, 2. al. LmLComm. Boeth. I 1, 3 p. 38. al. LmLDisc. pos. vulg. p. 191, 5. al. LmLIoh. Aegid. 14, 13. al. LmLAmerus 8, 8. al. LmLAnon. Couss. VII 11, 22. LmLLambertus p. 258b. al. LmLTrad. Lamb. 3, 4b, 5. LmLHier. Mor. 15 p. 71, 26. al. LmLTrad. Garl. plan. III 52. LmLTrad. Garl. plan. IV 109. al. LmLTrad. Franc. I p. 28. LmLIoh. Groch. 16. al. LmLEngelb. Adm. 2, 10, 3. LmLWalt. Odingt. 5, 4, 37. [s.XIV] LmLMarch. luc. 3, 2, 1. al. LmLGuido Dion. 1, 1, 296. al. LmLIoh. Mur. spec. 1, 81. al. LmLInterv. Proportionum p. 20. LmLInterv. Sunt autem p. 23. LmLIac. Leod. comp. 1, 2, 19. al. LmLIac. Leod. spec. 2, 27, 2: Est enim diapente secundum Ptolomaeum de numero consonantiarum, quarum voces sunt consonae, a consonando, idest a concordando dictae et non a simul sonando solum. al. LmLTrad. Ptol. p. 284b. LmLTrad. Mur. I p. 287b. LmLIoh. Boen mus. 4, 23. LmLQuat. princ. 2, 2. al. LmLWillelm. 2, 15. LmLPs.-Mur. prop. p. 96b. LmLCompil. Ticin. p. 23. al. LmLTrad. Pipudi p. 46. LmLAnon. Mediol. 2, 2. LmLAnon. Ellsworth 4 p. 224, 4. LmLAnon. Erford. p. 161. LmLGen. disc. Postquam 50. LmLAnon. La Fage II p. 423. LmLNicol. Sen. p. 10. al. LmLPaul. Flor. 3. [s.XV] LmLOrig. et eff. 12, tit. al. LmLIoh. Cicon. mus. 1, 32 p. 140, 15. al. LmLIoh. Cicon. prop. 14 p. 428, 6. LmLProsd. contr. 3, 3. LmLProsd. mon. 3, 7. al. LmLIac. Theat. 9. al. LmLNicol. Cap. p. 312. al. LmLGob. Pers. p. 185a. LmLProsd. spec. p. 760. LmLUgol. Urb. 1, 28, 1. al. LmLPhil. Cas. contr. 6. al. LmLTact. Opusculum 89. LmLGeorg. Ans. 2, 55. al. LmLAnon. Philad. 62. LmLThom. Bad. p. 80. al. LmLChr. Sadze p. 264a. al. LmLAnon. Carthus. theor. 5, 9. al. LmLTrad. Holl. III 5 p. 35. al. LmLIoh. Legr. rit. 1, 3, 4, 7. al. LmLTrad. Holl. VI 5, 32. al. LmLIoh. Legr. tac. p. 416a. LmLFr. Gafur. extr. 4, 5, 4. al. LmLFr. Gafur. op. 1, 8. al. LmLBart. Ram. 3, 2, 2 p. 96. LmLIoh. Hoth. exc. p. 25. LmLIoh. Hoth. dial. p. 62. LmLIoh. Hoth. contr. I 2. LmLIoh. Hoth. contr. II 3. LmLNicol. Burt. 1, 9, 57. al. LmLGuil. mon. 4 p. 29. al. LmLBonav. Brix. 24, 2. al. LmLAdam Fuld. 4, 4. al. LmLFr. Gafur. theor. 1, 8. al. LmLGuill. Pod. ench. 2 p. 364. al. LmLGuill. Pod. 1, 21. al. LmLFr. Gafur. pract. 1, 6. al. LmLCompend. mus. 91. al. LmLFr. Gafur. gloss. 19, 8. al. LmLAnon. Couss. I p. 443b. al. LmLAnon. La Fage III p. 241. LmLOrg. Ambros. p. 5. LmLContr. Ad sc. artem p. 69a. LmLContr. Consonantia 27. LmLContr. Consonantiae p. 409a: quinta supra. LmLContr. Contr. est ars 3. LmLContr. Cum notum p. 60b. LmLContr. Est autem p. 366a. al. LmLContr. In presenti 16. LmLContr. Nota quod II 2. LmLContr. Not. quod novem 36. LmLContr. Quid est 4. LmLContr. Septem s. cons. 63 p. 148 (p. 466b). LmLContr. Septem s. spec. p. 28a. LmLMon. Mon. divisurus p. 40, 36. LmLFist. Fistulae si 4 p. 48. LmLFist. Mensuram et 7a p. 94. LmLFist. Rogatus 64 p. 74. LmLFist. Si fistulae I 4 p. 50. c Oktave — octave [s.I a.Chr.] LmLVitruv. 5, 4, 9. [s.IV] LmLCalc. 44. [s.VI] LmLBoeth. mus. 1, 7 p. 194, 25: quae vero in proportionibus dupla est, diapason in consonantiis. LmLBoeth. mus. 1, 32 p. 222, 23: optimam Nicomachus putat diapason consonantiam (inde LmLIac. Leod. spec. 4, 34, 7). al. LmLBoeth. mus. 5, 10 p. 360, 7: diapason paene una vocula est talisque consonantia est, ut unum quodammodo effingat sonum (inde LmLIac. Leod. spec. 4, 34, 6). LmLBoeth. arithm. 2, 48, 44. al. [s.IX-XII] LmLGloss. Boeth. mus. 1, 6, 8. al. LmLGloss. Boeth. ar. p. 34, 13. [s.IX] LmLIoh. Scot. annot. 10, 22. LmLRemig. Aut. 45, 7: ‚Tertia symphonia‘ (sc. diapason), id est consonantia, vel quod melius est, aequisonantia. al. LmLAurelian. 2, 12. al. LmLMus. ench. 10, 25. al. LmLScol. ench. 3, 293. al. LmLInch. Uchub. 273. al. LmLHucbald. 13. al. LmLAlia mus. 5 p. 101. al. LmLReg. Prum.[] 4, 4. al. [s.X] LmLInterv. Quid sit tonus 10: Diapason non consonantia, sed aequisonantia est. LmLInterv. Quid sit tonus 18: et videbis consonantiam diapason. al. LmLTon. Lugd. pr. 1. al. LmLOrg. Paris. 12. LmLAnon. Bernh. 2, 30. al. [s.XI] LmLBerno prol. 2, 32. al. LmLPs.-Berno mon. 7, 6. al. LmLOdor. Sen. p. 222. LmLHeinr. Aug. 23. al. LmLWilleh. Hirs. 40 (c. 39), 6. al. LmLAnon. Lips. p. 156. LmLVers. Ars humanas p. 111b. al. LmLProp. Est autem 8. LmLPs.-Guido form. ton. 7, 3. al. LmLAnon. Gerbert 10. al. LmLProp. Denique si p. 61. LmLInterv. Ex omni 9. al. LmLFrut. brev. 3 p. 37. al. LmLPs.-Osbern. 83. al. LmLAnon. Wolf p. 213 (sim. LmLQuaest. mus. 1, 14 p. 30). al. LmLQuaest. mus. 1, 1 p. 12. al. LmLTheog. Mett. 8, interp. 6 (p. 186b). LmLIoh. Cott. mus. 9, 12. [s.XII] LmLGuido Aug. 78. al. LmLAnon. La Fage I 6, 19: quomodo graves acutis per duplarem consonantiam respondeant. al. LmLTheinr. Dov. 2, 9, 1. al. LmLAnon. Pannain p. 409. al. LmLDisc. Tres sunt 17 p. 239. al. [s.XIII] LmLAnon. Lovan. p. 486a. LmLDisc. Qualiscumque 1 p. 251. al. LmLMus. man. 36, 2. al. LmLComm. Boeth. I 1, 3 p. 38. al. LmLDisc. pos. vulg. p. 191, 5. al. LmLIoh. Aegid. 14, 15. al. LmLAmerus 8, 8. al. LmLAnon. Couss. VII 11, 22. LmLLambertus p. 259a (inde LmLTrad. Lamb. 3, 14, 1). al. LmLHier. Mor. 15 p. 66, 2. al. LmLAnon. Hailspr. pr. p. 65. LmLIoh. Groch. 16. al. LmLEngelb. Adm. 2, 10, 3. al. LmLWalt. Odingt. 2, 14, 13. [s.XIV] LmLMarch. luc. 3, 3, 1. al. LmLGuido Dion. 1, 1, 296. al. LmLIoh. Mur. spec. 1, 279. al. LmLInterv. Proportionum p. 21. LmLInterv. Sunt autem p. 24. LmLIac. Leod. comp. 1, 2, 19. al. LmLIac. Leod. spec. 2, 4, 10. al. LmLTrad. Ptol. p. 284a. LmLTrad. Mur. I p. 286a. LmLIoh. Boen mus. 4, 15. al. LmLQuat. princ. 2, 2. al. LmLPs.-Mur. prop. p. 95a. al. LmLTrad. Pipudi p. 46. LmLAnon. Mediol. 2, 2. LmLAnon. Ellsworth 3 p. 208, 4. al. LmLAnon. Erford. p. 161. LmLGen. disc. Postquam 50. LmLNicol. Sen. p. 10. LmLPaul. Flor. 3. [s.XV] LmLOrig. et eff. 12, tit. al. LmLIoh. Cicon. mus. 1, 38 p. 158, 11. al. LmLIoh. Cicon. prop. 15 p. 428, 15. al. LmLProsd. contr. 3, 3. LmLProsd. mon. 3, 10. al. LmLIac. Theat. 15. LmLNicol. Cap. p. 316. LmLGob. Pers. p. 185a. al. LmLProsd. spec. p. 760. al. LmLUgol. Urb. 1, 35, 1. al. LmLPhil. Cas. contr. 6. al. LmLTact. Opusculum 89. LmLGeorg. Ans. 2, 55. al. LmLThom. Bad. p. 80. al. LmLIoh. Keck 2 p. 323b. al. LmLChr. Sadze p. 264a. al. LmLAnon. Carthus. theor. 20, 19. al. LmLTrad. Holl. III 5 p. 37. al. LmLIoh. Legr. rit. 1, 2, 7, 44. al. LmLTrad. Holl. VI 5, 32. al. LmLIoh. Legr. tac. p. 416a. al. LmLFr. Gafur. extr. 3, 7, 3. al. LmLFr. Gafur. op. 1, 8. al. LmLBart. Ram. 1, 2, 2 p. 30. al. LmLIoh. Hoth. dial. p. 75. al. LmLIoh. Hoth. contr. I 2. al. LmLIoh. Hoth. contr. II 3. LmLNicol. Burt. 1, 11, 71. al. LmLGuil. mon. 6 p. 38. al. LmLBonav. Brix. 24, 2. al. LmLAdam Fuld. 2, 7. LmLFr. Gafur. theor. 1, 8. al. LmLGuill. Pod. ench. 2 p. 364. LmLGuill. Pod. 1, 22. al. LmLFr. Gafur. pract. 1, 7. al. LmLHerb. Tr. 2, 9 p. 57. al. LmLCompend. mus. 97. al. LmLFr. Gafur. gloss. 19, 4. al. LmLAnon. Couss. I p. 443b. al. LmLAnon. La Fage III p. 241. LmLContr. Ad sc. artem p. 68a. al. LmLContr. Consonantia 27. LmLContr. Consonantiae p. 409a: octava infra et supra. LmLContr. Contr. est ars 4. LmLContr. Cum notum p. 60b. LmLContr. Est autem p. 366a. al. LmLContr. quarta quod p. 11b. LmLContr. In presenti 16. LmLContr. Nota quod II 2. LmLContr. Not. quod novem 36. LmLContr. Prima regula 92. al. LmLContr. Quid est 4. LmLContr. Septem s. cons. 63 p. 148 (p. 466b). LmLContr. Septem s. spec. p. 28a. LmLMon. Mon. divisurus p. 42, 76. al. LmLMon. Si regularis 12. LmLMon. Si velis p. 240, 11. LmLOrganistr. Si org. p. 213, 18. LmLFist. Mensuram et 11a p. 95. al. LmLFist. Rogatus 64 p. 74. LmLFist. Si fistulae I 1 p. 50. LmLCymb. Omne instr. 3, 2. d Undezime — eleventh α positiv — positive [s.I a.Chr.] LmLVitruv. 5, 4, 9. [s.VI] LmLBoeth. mus. 5, 9 p. 358, 20: Demonstratio secundum Ptolomaeum diapason et diatessaron consonantiam esse. al. [s.IX-XII] LmLGloss. Boeth. mus. 2, 27, 61a: ‚cui‘ consonantiae, quae est diapason et diatesseron. []al. [s.IX-X] LmLHucbald. 13. [s.XI] LmLBerno prol. 3, 9: necessario fatemus eam consonantiam esse, maxime quoniam dyapason talis est simphonia, ut quamcumque aliam suscipiat consonantiam, servet nec inmutet, nec ex consona dissonam reddat. al. LmLPs.-Berno mon. 6, 5: quodsi diapason et diatessaron est diversarum vocum concentus suaviter et uniformiter accidens auribus, iure interponetur consonantiae speciebus. Sed hoc esse ita nemo negare poterit: igitur consonantiis intererit (sim. LmLFrut. brev. 4 p. 42. inde LmLAnon. Wolf p. 213. LmLQuaest. mus. 1, 14 p. 31). al. LmLHermann. mus. p. 66 (p. 149a). LmLHeinr. Aug. 54. LmLWilleh. Hirs. 14 (c. 13), 1. al. LmLInterv. Ex omni 14-15 (sim. LmLFrut. brev. 4 p. 42). LmLFrut. brev. 4 p. 41. al. LmLTheog. Mett. 8, interp. 8 (p. 186b). [s.XII] LmLTheinr. Dov. 2, 9, 1. al. [s.XIII] LmLComm. Boeth. I 1, 5 p. 42. LmLHier. Mor. 15 p. 71, 2. al. LmLWalt. Odingt. 2, 11, 5. [s.XIV] LmLMarch. luc. 3, 4, 1. al. LmLIoh. Mur. spec. 1, 301. LmLIac. Leod. comp. 1, 2, 14. LmLIac. Leod. spec. 2, 4, 10. al. [s.XV] LmLIoh. Cicon. mus. 1, 50 p. 186, 3. al. LmLIoh. Cicon. prop. 16 p. 430, 6. al. LmLProsd. spec. p. 760. LmLUgol. Urb. 1, 39, 3. al. LmLChr. Sadze p. 264a. LmLFr. Gafur. extr. 7, 18, 1. al. LmLFr. Gafur. op. 2, 5. LmLBart. Ram. 3, 2, 3 p. 97. LmLAdam Fuld. 4, 6. LmLFr. Gafur. theor. 2, 5. al. LmLGuill. Pod. 4, 1. (?) LmLGuill. Pod. 4, 6. β negativ — negative [s.VI] LmLBoeth. mus. 5, 7 p. 357, 21: Diapason vero ac diatessaron consonantiam esse non aestimant (sc. Pythagorici) idcirco, quoniam non in superparticulari vel multiplici cadit comparatione. al. [s.IX-XII] LmLGloss. Boeth. mus. 2, 27, 18: Nota diapason et diatesseron non esse secundum Phytagoricos consonantiam. al. [s.IX] LmLMus. ench. 16, 3. LmLReg. Prum. 9, 31. [s.X-XI] LmLAnon. Bernh. 2, 48. LmLBerno prol. 3, 6. LmLHeinr. Aug. 52. LmLWilleh. Hirs. 15 (c. 14), 2. LmLInterv. Ex omni 11. LmLFrut. brev. 4 p. 41. [s.XII] LmLAnon. Pannain p. 412. [s.XIII] LmLHier. Mor. 17 p. 116, 18. al. LmLEngelb. Adm. 2, 13, 9: Unde dicit Boecius ... quod si ad dyapason dyatesseron (ms. et. ed.: ad dyapason dyapente vel dyatesseron) addatur, nullam efficiunt musicam consonanciam ex eo, quod ipsorum proporcio cadit in genus proporcionis superpartientis. LmLWalt. Odingt. 2, 11, 15. [s.XIV] LmLMarch. luc. 6, 5, 1. al. LmLIac. Leod. cons. 82. LmLIac. Leod. comp. 1, 2, 14. LmLIac. Leod. spec. 2, 110, 2. al. LmLIoh. Boen mus. 4, 168. LmLQuat. princ. 4, 2, 15. [s.XV] LmLIoh. Cicon. mus. 1, 51 p. 190, 3. al. LmLIoh. Cicon. prop. 16 p. 430, 7. LmLProsd. spec. p. 761. LmLUgol. Urb. 1, 40, 2. al. LmLIoh. Legr. rit. 1, 2, 5, 16-18. LmLFr. Gafur. extr. 7, 18, 2. LmLFr. Gafur. op. 4, 2. LmLBonav. Brix. 24, 2. al. LmLAdam Fuld. 4, 6. LmLGuill. Pod. 3, 27. al. LmLFr. Gafur. gloss. 19, 2. al. e Duodezime — twelfth [s.I a.Chr.] LmLVitruv. 5, 4, 9. [s.VI] LmLBoeth. mus. 1, 7 p. 194, 25. al. LmLBoeth. arithm. 2, 49, 33. [s.IX-XII] LmLGloss. Boeth. mus. 1, 7, 28. al. [s.IX] LmLScol. ench. 3, 329. al. LmLHucbald. 13. LmLAlia mus. 155 p. 96. LmLReg. Prum. 9, 24. al. [s.X-XI] LmLTon. Lugd. pr. 1. LmLAnon. Bernh. 2, 89. LmLBerno prol. 3, 4. LmLOdor. Sen. p. 222. LmLHeinr. Aug. 36. LmLWilleh. Hirs. 40 (c. 39), 10. al. LmLProp. Est autem 3. LmLPs.-Guido form. ton. 7, 3. LmLAnon. Gerbert 5. al. LmLInterv. Ex omni 10. LmLAnon. Wolf p. 213 (sim. LmLQuaest. mus. 1, 14 p. 30). LmLTheog. Mett. 8, interp. 10 (p. 186b). [s.XII] LmLAnon. La Fage I 15, 7: diapason et diapente aut bisdiapason, quae sunt instrumentorum duae consonantiae. LmLTheinr. Dov. 2, 9, 1. al. LmLAnon. Pannain p. 412. [s.XIII] LmLMus. man. 36, 12. LmLComm. Boeth. I 1, 5 p. 41. al. LmLIoh. Aegid. 10, 9. al. LmLHier. Mor. 15 p. 71, 2. al. LmLAnon. Hailspr. pr. p. 65. LmLEngelb. Adm. 2, 10, 3. al. LmLWalt. Odingt. 2, 11, 16. [s.XIV] LmLMarch. luc. 3, 5, 1. al. LmLIac. Leod. comp. 1, 3, 14. LmLIac. Leod. spec. 2, 4, 10. al. LmLTrad. Mur. I p. 286b. LmLPs.-Mur. prop. p. 95b. LmLTrad. Pipudi p. 46. [] LmLAnon. Mediol. 2, 2. LmLNicol. Sen. p. 10. al. LmLPaul. Flor. 3. [s.XV] LmLOrig. et eff. 12, tit. LmLIoh. Cicon. mus. 1, 55 p. 196, 14. al. LmLIoh. Cicon. prop. 17 p. 430, 16. LmLProsd. contr. 3, 3. LmLProsd. spec. p. 760. LmLUgol. Urb. 1, 43, 1. al. LmLPhil. Cas. contr. 6. al. LmLTact. Opusculum 89. LmLGeorg. Ans. 2, 55. al. LmLChr. Sadze p. 264a. al. LmLIoh. Legr. rit. 2, 3, 12, 46. al. LmLFr. Gafur. extr. 3, 7, 5. al. LmLFr. Gafur. op. 1, 8. al. LmLBart. Ram. 3, 2, 2 p. 96. LmLIoh. Hoth. contr. I 2. LmLIoh. Hoth. contr. II 3. LmLNicol. Burt. 1, 9, 57. al. LmLBonav. Brix. 24, 2. al. LmLFr. Gafur. theor. 1, 8. al. LmLGuill. Pod. ench. 2 p. 364. LmLGuill. Pod. 1, 23. al. LmLFr. Gafur. gloss. 19, 11. LmLAnon. Couss. I p. 443b. al. LmLAnon. La Fage III p. 241. LmLContr. Consonantia 27. LmLContr. Cum notum p. 60b. LmLContr. Est autem p. 366b. LmLContr. Nota quod II 2. LmLContr. Quid est 4. LmLContr. Septem s. spec. p. 28a. LmLMon. Si velis p. 240, 15. f Doppeloktave — double octave [s.I a.Chr.] LmLVitruv. 5, 4, 9. [s.VI] LmLBoeth. mus. 1, 16 p. 202, 6: II ad IIII et IIII ad VIII, quadrupla fiet consonantia, quae est bis diapason. al. LmLBoeth. arithm. 2, 48, 84. al. [s.IX-XII] LmLGloss. Boeth. mus. 1, 6, 31. al. LmLGloss. Boeth. ar. p. 34, 13. [s.IX] LmLAurelian. 6, 26. LmLScol. ench. 3, 329. LmLInch. Uchub. 394. LmLHucbald. 13. LmLAlia mus. 155 p. 96. LmLReg. Prum. 9, 24. al. [s.X-XI] LmLTon. Lugd. pr. 1. LmLAnon. Bernh. 2, 22. al. LmLOdor. Sen. p. 222. LmLOliva 17. LmLHeinr. Aug. 36. al. LmLWilleh. Hirs. 40 (c. 39), 12. al. LmLPs.-Guido form. ton. 7, 3. LmLAnon. Gerbert 5. al. LmLFrut. brev. 1 p. 32. LmLAnon. Wolf p. 213 (sim. LmLQuaest. mus. 1, 14 p. 30). LmLTheog. Mett. 8, interp. 12 (p. 186b). [s.XII] LmLAnon. La Fage I 15, 7: diapason et diapente aut bisdiapason, quae sunt instrumentorum duae consonantiae. LmLTheinr. Dov. 2, 9, 1. LmLAnon. Pannain p. 412. [s.XIII] LmLMus. man. 36, 12. LmLComm. Boeth. I 1, 7 p. 43. LmLIoh. Aegid. 10, 9. al. LmLHier. Mor. 20 p. 155, 13. al. LmLAnon. Hailspr. pr. p. 65. LmLEngelb. Adm. 2, 10, 3. al. [s.XIV] LmLMarch. luc. 3, 6, 1. al. LmLIac. Leod. comp. 1, 3, 14. LmLIac. Leod. spec. 2, 4, 10. al. LmLTrad. Mur. I p. 287a. LmLAnon. Michaelb. II p. 49. LmLPs.-Mur. prop. p. 95b. al. LmLTrad. Pipudi p. 46. LmLNicol. Sen. p. 10. LmLPaul. Flor. 3. [s.XV] LmLOrig. et eff. 12, tit. LmLIoh. Cicon. mus. 1, 57 p. 202, 3. al. LmLIoh. Cicon. prop. 18 p. 430, 23. LmLProsd. contr. 3, 3. LmLProsd. spec. p. 760. LmLUgol. Urb. 1, 44, 1. al. LmLGeorg. Ans. 2, 55. al. LmLChr. Sadze p. 264a. LmLIoh. Legr. rit. 2, 3, 12, 45. LmLFr. Gafur. extr. 2, 7, 3. al. LmLFr. Gafur. op. 1, 8. al. LmLBart. Ram. 3, 2, 2 p. 96. LmLIoh. Hoth. contr. I 2. LmLIoh. Hoth. contr. II 3. LmLNicol. Burt. 1, 9, 57. al. LmLBonav. Brix. 24, 2. al. LmLAdam Fuld. 4, 4. LmLFr. Gafur. theor. 4, 4. al. LmLGuill. Pod. ench. 2 p. 364. LmLGuill. Pod. 1, 24. al. LmLFr. Gafur. pract. 2, 3. LmLFr. Gafur. gloss. 19, 12: bisdiapason consonantiae (ms.; ed. consonantis). LmLAnon. Couss. I p. 443b. al. LmLAnon. La Fage III p. 241. LmLContr. Consonantia 27. LmLContr. Est autem p. 366b. LmLContr. Nota quod II 2. LmLContr. Prima regula 92. LmLContr. Quid est 4. LmLFist. Si fistulae I 2 p. 50. LmLFist. Si fistulae II 1 p. 51. g Ganzton — tone α positiv — positive [s.VI] LmLBoeth. mus. 1, 16 p. 202, 2: si vox voce ... sesquioctava acutior graviorque, ... tonum consonantiam reddet. [s.IX] LmLAurelian. 8, 32: omnes musice artis consonantias aut ex multiplicibus numeris aut sesqualteris aut sesquitertiis vel certe sesquioctavis. LmLScol. ench. 3, 329. LmLReg. Prum. 14, 31. [s.X] LmLInterv. Quid sit tonus 15. al. LmLAnon. Bernh. 2, 49. [s.XI] LmLOdor. Sen. p. 222. LmLHeinr. Aug. 23. al. LmLProp. Prop. est rerum 2. LmLProp. Est autem 7. al. LmLProp. Denique si p. 62: in arithmetica sesquioctava id est epogdous, in musica autem tonus consonantia. [s.XIII] LmLIoh. Aegid. 11, 14: Unde Plato, novem ad octo est tonus, qui dicitur consonantia epogdoa. al. LmLEngelb. Adm. 2, 10, 3. [s.XIV][] LmLIac. Leod. spec. 1, 67, 15. al. LmLQuat. princ. 2, 2. al. [s.XV] LmLGeorg. Ans. 2, 55. al. LmLChr. Sadze p. 264a. LmLIoh. Legr. rit. 2, 1, 2, 50. LmLTrad. Holl. VI 5, 32. al. LmLFr. Gafur. op. 3, 8. al. LmLAdam Fuld. 2, 13. LmLFr. Gafur. pract. 2, 3. β negativ — negative [s.IX-XII] LmLGloss. Boeth. mus. 1, 16, 19: ‚tonum‘ quod nondum est consonantia, sed pars consonantiae (sim. LmLFrut. brev. 3 p. 37. LmLIoh. Mur. spec. 1, 51. al. LmLAnon. Carthus. theor. 14, 3. al.). [s.XI] LmLHermann. mus. p. 20 (p. 126a). LmLFrut. brev. 4 p. 43. al. [s.XIII] LmLComm. Boeth. I 1, 16 p. 52. al. LmLIoh. Aegid. 11, 17. al. LmLEngelb. Adm. 2, 30, 10. LmLWalt. Odingt. 2, 13, 9: quae habitudo minor sit quam sesquitertia, non sit consonantia. Et per consequens tonus, qui in sesquioctava fit, non sit conson<anti>a. [s.XIV] LmLMarch. luc. 9, 1, 9: Nunc autem sic est, quod tonus consonantia non est, quia licet sit in proportione musicali, non tamen est in proportione consonantie; est enim in sesquioctava proportione, ex qua nulla redundat consonantia, ut in monocordo et in ceteris corporibus sonoribus potest probabiliter intueri. al. LmLIac. Leod. comp. 1, 2, 17. LmLIac. Leod. spec. 1, 74, 15. al. [s.XV] LmLThom. Bad. p. 80. al. LmLAnon. Carthus. theor. 5, 7. LmLIoh. Legr. rit. 1, 2, 11, 15. al. LmLFr. Gafur. extr. 12, 4, 4. LmLBonav. Brix. 25, 48. LmLAdam Fuld. 2, 13. h Einklang — unison α negativ — negative [s.VI] LmLBoeth. mus. 1, 3 p. 191, 2: Sed in his vocibus, quae nulla inaequalitate discordant, nulla omnino consonantia est (inde LmLReg. Prum. 8, 2. LmLMarch. luc. 5, 1, 9. LmLIoh. Cicon. prop. 23 p. 440, 8. LmLFr. Gafur. op. 2, 1). [s.IX-X] LmLHucbald. 4: si unam quamlibet litteram saepius scribas aut proferas, ut a a a et quod nulla inter eas est consonantia. Sunt enim aequisonae, non consonae. [s.XIII] LmLTrad. Garl. plan. IV 96. [s.XIV] LmLGuido Dion. 1, 1, 81. LmLIoh. Mur. not. 1, 2, 3. LmLIac. Leod. spec. 2, 10, 5: Unisonus potest sumi pro sono uno continuo et indistincto, et hoc modo non est consonantia... Alio modo sumi potest pro pluribus sonis numeratis et distinctis, aequalibus tamen, quorum unus non est alius, et hoc modo ipsum sumendo tenetur a multis unisonum esse consonantiam veram et omnium primam. al. LmLIoh. Mur. contr. p. 59a. LmLIoh. Boen mus. 4, 4. al. LmLGoscalc. 2, 1 p. 110, 11. [s.XV] LmLUgol. Urb. 2, 3, 24: vox prima unisonus nuncupata, licet non sit consonantia, quia soni gravis et acuti mixturam non habet. Ratione tamen originis locum consonantiae tenet, et sic octava et quintadecima consonantiae dicuntur esse et ab eis derivatae. al. LmLChr. Sadze p. 265a. LmLAnon. Carthus. theor. 3, 4. LmLIoh. Legr. rit. 2, 3, 9, 2: ⋅E⋅ grave cum ⋅E⋅ gravi sicut praedictae litterae similes in eodem sono simul unitae non consonantia vel dissonantia, sed unisonus est. al. LmLBart. Ram. 2, 1, 1 p. 63. LmLNicol. Burt. 2, 1, 9. LmLGuil. mon. 6 p. 33. β positiv — positive [s.XIII] LmLDisc. pos. vulg. p. 191, 5. al. LmLAnon. Couss. VII 11, 22. [s.XIV] LmLIac. Leod. spec. 2, 10, 5 (cf. LmL col. 658, 34). LmLTrad. Pipudi p. 46. LmLAnon. Mediol. 2, 2. LmLAnon. Seay p. 30. (?) LmLPaul. Flor. 3. [s.XV] LmLProsd. contr. 3, 3. LmLIac. Theat. 9. LmLNicol. Cap. p. 316. LmLUgol. Urb. 2, 34, 46. al. LmLPhil. Cas. contr. 6. al. LmLAnon. Carthus. theor. 20, 9. LmLIoh. Hoth. contr. I 2. LmLNicol. Burt. 2, 1, 9. LmLGuil. mon. 4 p. 30. LmLAnon. Couss. I p. 443b. al. LmLContr. Ad sc. artem p. 68a. LmLContr. Consonantia 27. LmLContr. Consonantiae p. 409a. LmLContr. Contr. est ars 3. LmLContr. Cum notum p. 60b. LmLContr. Est autem p. 366b. LmLContr. Nota quod II 2. LmLContr. Prima regula 89. al. LmLContr. Septem s. cons. 63 p. 148 (p. 466b). LmLContr. Septem s. spec. p. 28a. i Terz — third α kleine Terz — minor third[] [s.XI] LmLOrg. Berol. 9. al. [s.XIII] LmLMus. man. 24, 4. al. LmLAnon. Couss. VII 11, 22. LmLHier. Mor. 15 p. 72, 3. [s.XV] LmLOrig. et eff. 12, tit. LmLAnon. Couss. I p. 445. LmLContr. Ad sc. artem p. 68a. LmLContr. Est autem p. 366a. LmLContr. Septem s. cons. 63 p. 148 (p. 466b). β große Terz — major third [s.XI] LmLOrg. Berol. 9. al. [s.XII] LmLTheinr. Dov. 1, 1, 12: dissoni quam plurimi auditus iudicio (ms.; ed.: ruditio) in numerum admittuntur consonantiarum, ut sunt termini ditoni, diapente cum semitonio, ter et quater diapason. [s.XIII] LmLMus. man. 29, 18: duae illarum, quas dicit (sc. Guydo iunior) dissonantes, ditonus scilicet et semiditonus, aliquando non solum nihil dissonare probantur, sed et decenter consonare in voce dumtaxat humana, cum tonus et semitonium semper discordent. ... Sed ad hoc ut consonent, magis quam in ceteris consonantiis adhibenda cautela est. LmLAnon. Couss. VII 11, 22. LmLHier. Mor. 15 p. 72, 3. al. LmLIoh. Groch. 54: Ditonus autem est concordantia continens duos tonos. ... Haec autem ab aliquibus consonantia dicitur et in numero consonantiarum reponitur, puta a magistro I. de Garlandia. Quia tamen imperfecta est, eam dimisimus, et quia eius mixtio auribus dure sonat. [s.XV] LmLOrig. et eff. 12, tit. LmLAnon. Philad. 62. LmLBart. Ram. 3, 2, 3 p. 98. LmLAdam Fuld. 4, 4. LmLAnon. Couss. I p. 445. LmLContr. Ad sc. artem p. 68a: semidytonus, <dytonus, dyapente,> tonus cum dyapente. LmLContr. Est autem p. 366a. LmLContr. Septem s. cons. 63 p. 148 (p. 466b). γ unspezifisch — unspecific [s.XIV] LmLIoh. Boen mus. 4, 25. al. LmLTrad. Pipudi p. 46. LmLAnon. Mediol. 2, 2. [s.XV] LmLProsd. contr. 3, 3. LmLUgol. Urb. 2, 3, 18 (cf. LmL col. 651, 15-20). LmLBart. Ram. 2, 1, 1 p. 63. LmLIoh. Hoth. contr. I 2. LmLGuil. mon. 4 p. 30. al. LmLAnon. Couss. I p. 443b. al. LmLContr. Consonantia 27. LmLContr. Consonantiae p. 409a: tertia supra et infra. LmLContr. Contr. est ars 3. LmLContr. Cum notum p. 60b. LmLContr. Est autem p. 366b. LmLContr. Septem s. spec. p. 28a. j Sexte — sixth α kleine Sexte — minor sixth [s.XII] LmLTheinr. Dov. 1, 1, 12: dissoni quam plurimi auditus iudicio (ms.; ed.: ruditio) in numerum admittuntur consonantiarum, ut sunt termini ditoni, diapente cum semitonio, ter et quater diapason. [s.XIII] LmLHier. Mor. 15 p. 71, 5. [s.XV] LmLOrig. et eff. 12, tit.: De consonantiis... semidiapente. (?) LmLBart. Ram. 3, 2, 3 p. 98. LmLAnon. Couss. I p. 445. LmLContr. Ad sc. artem p. 68a. LmLContr. Est autem p. 366a. LmLContr. Septem s. cons. 63 p. 148 (p. 466b). β unspezifisch — unspecific [s.XIV] LmLIoh. Boen mus. 4, 25. al. LmLTrad. Pipudi p. 45. LmLAnon. Mediol. 2, 2. [s.XV] LmLProsd. contr. 3, 3. LmLUgol. Urb. 2, 3, 18 (cf. LmL col. 651, 15-20). LmLBart. Ram. 2, 1, 1 p. 63. LmLIoh. Hoth. contr. I 2. LmLGuil. mon. 6 p. 38. al. LmLAnon. Couss. I p. 443b. al. LmLContr. Consonantia 27. LmLContr. Consonantiae p. 409a: sexta infra et supra. LmLContr. Contr. est ars 3. LmLContr. Cum notum p. 60b. LmLContr. Est autem p. 366b. LmLContr. Prima regula 86. LmLContr. Septem s. spec. p. 28a. γ große Sexte — major sixth [s.XV] LmLAnon. Couss. I p. 445. LmLContr. Ad sc. artem p. 68a. LmLContr. Est autem p. 366a. LmLContr. Septem s. cons. 63 p. 148 (p. 466b). k Tritonus und verminderte Quinte — tritone and diminished fifth [s.XIII] LmLHier. Mor. 15 p. 71, 6: Item quod tritonus tesseron (?) sive maius diatesseron sit consonantia, probatur his notis: (sequitur exemplum). Item quod minus diapente sit consonantia, sic ostenditur: (sequitur exemplum). LmLHier. Mor. 15 p. 71, 27: tritonus ... meliorem consonantiam facit quam []diapente minus. v. consonantia per se - consonantia per accidens l Septime — seventh [s.XIII] LmLHier. Mor. 15 p. 72, 8: Item quod duplex diatesseron sit consonantia, his notis ostenditur: (sequitur exemplum). Item quod minus diatesseron cum minori diapente sit consonantia, probatur his notis: (sequitur exemplum). v. consonantia per se - consonantia per accidens m Dezime — tenth α unspezifisch — unspecific [s.XIV] LmLTrad. Pipudi p. 46. LmLAnon. Mediol. 2, 2. [s.XV] LmLOrig. et eff. 12, tit. LmLProsd. contr. 3, 3. LmLIoh. Hoth. contr. I 2. LmLGuil. mon. 6 p. 39. al. LmLAnon. Couss. I p. 443b. al. LmLContr. Consonantia 27. LmLContr. Contr. est ars 4. LmLContr. Cum notum p. 60b. LmLContr. Est autem p. 366b. LmLContr. Prima regula 89. al. LmLContr. Septem s. spec. p. 28a. β kleine Dezime — minor tenth [s.XIV-XV] LmLContr. Est autem p. 366b. γ große Dezime — major tenth [s.XIV-XV] LmLContr. Est autem p. 366b. al. n Oktave mit Sexte — octave plus sixth [s.XIV] LmLTrad. Pipudi p. 45. [s.XV] LmLOrig. et eff. 12, tit. LmLProsd. contr. 3, 3. LmLIoh. Hoth. contr. I 2. LmLAnon. Couss. I p. 443b. al. LmLContr. Consonantia 27. LmLContr. Contr. est ars 4. LmLContr. Prima regula 86. o Doppeloktave mit Terz — double octave plus third [s.XV] LmLAnon. Couss. I p. 443b: sextadecima. (?) al. LmLContr. Consonantia 27. p Doppeloktave mit Quarte — double octave plus fourth α positiv — positive [s.XIII] LmLHier. Mor. 15 p. 70, 31. β negativ — negative [s.XV] LmLFr. Gafur. op. 4, 4. q Doppeloktave mit Quinte — double octave plus fifth [s.XIII] LmLHier. Mor. 15 p. 70, 31. [s.XIV-XV] LmLPaul. Flor. 3. LmLUgol. Urb. 2, 4, 21. al. LmLFr. Gafur. op. 4, 4. LmLAnon. Couss. I p. 443b. al. LmLContr. Consonantia 27. r Doppeloktave mit Sexte — double octave plus sixth [s.XV] LmLAnon. Couss. I p. 443b. al. LmLContr. Consonantia 27. s Tripeloktave — triple octave [s.XII] LmLTheinr. Dov. 1, 1, 12: dissoni quam plurimi auditus iudicio (ms.; ed.: ruditio) in numerum admittuntur consonantiarum, ut sunt termini ditoni, diapente cum semitonio, ter et quater diapason. LmLContr. Consonantia 27. t Tripeloktave mit Terz — triple octave plus third [s.XIV-XV] LmLContr. Consonantia 27. u Tripeloktave mit Quinte — triple octave plus fifth [s.XIV-XV] LmLContr. Consonantia 27. v Tripeloktave mit Sexte — triple octave plus sixth [s.XIV-XV] LmLContr. Consonantia 27. w vierfache Oktave — quadruple octave [s.XII] LmLTheinr. Dov. 1, 1, 12. [s.XIV-XV] LmLContr. Consonantia 27. II Harmonie, harmonische Beziehung (der Töne zueinander) — harmony, harmonious relation (of pitches with each other) [s.IX-XII] LmLGloss. Boeth. mus. 1, 2, 9c: Musica: Mundana: Consonantia caeli et planetarum - Consonantia elementorum - Consonantia temporum. LmLGloss. Boeth. mus. 1, 3, 3: consonantia: in motu - in pulsu - in sono. LmLGloss. Boeth. mus. 1, 11, 46: monocordum, quod est instrumentum omnis cantilene et consonantie. LmLGloss. Boeth. mus. 2, 14, 12, 1: Armonia Grecus sermo est, et dicitur suavis modulatio cum consonantia plurimarum vocum. Unius siquidem vox non proprie armonia dicitur. al. LmLGloss. Boeth. ar. p. 30, 35. al. [s.IX] LmLAurelian. 8 p. 137. LmLReg. Prum. 2, 1: []non omnis tonorum consonantia in quibusdam antiphonis facile cognoscitur. al. LmLReg. Prum. ton. p. 204b: Divisio autem dicitur differentia, quae fit in versu in novissima syllaba, ut decens et rata fiat consonantia. al. [s.X] LmLInterv. Quid sit tonus 5: Melodia [diatonica] dicitur, ... quando consonantia ex duobus tonis et semitonio vel semitonio et duobus tonis completur. LmLAnon. Bernh. 2, 50: Dicendum est de his, qui dicuntur tropi vel toni vel modi vel differentiae consonantiarum musicae modulationis. al. LmLPs.-Odo mus. p. 268b: Duo (sc. toni) quoque aliquam consonantiam reddunt, quae cantus non dicitur. LmLPs.-Odo mus. p. 275b: plerumque duae aut tres vel quatuor (sc. voces) cohaerentes unam consonantiam reddunt. al. [s.XI-XII] LmLIoh. Cott. mus. 16, 24: Huiusmodi autem praedictorum troporum consonantiam Graeci, ni fallor animadverterant. al. [s.XIII] LmLHier. Mor. 9 p. 41, 18. al. LmLTrad. Garl. plan. V 22: Cantus est dulcis consonantia vocum (sim. LmLNicol. Cap. p. 310). LmLPs.-Thomas Aqu. II p. 29. al. [s.XIV] LmLIoh. Mur. comp. 6, 4. LmLHugo Spechtsh. comm. p. 58: Docet enim (sc. monochordum) multiformiter omnium vocum debitam consonantiam. al. [s.XV] LmLUgol. Urb. 1, 1, 12. al. LmLEg. Carl. rit. 87. al. LmLPetr. Talh. p. 2. LmLMan. Guid. p. 150 (p. 466). (?) LmLFr. Gafur. extr. 2, 10, 1. al. LmLFr. Gafur. op. 1, 2. al. LmLAdam Fuld. 1, 1. LmLFr. Gafur. theor. 1, 2. al. LmLGuill. Pod. 1, 7. III das Zusammenklingen, Zusammenklang — the (act of) sounding together simultaneously, simultaneous sonority [syn.: symphonia] A Definition [s.XIII] LmLAnon. Lovan. p. 486a: Et dicuntur quedam earum (sc. undecim specierum) consonantie, quia consonant, id est simul sonant, non quia proportionalem sonum efficiant. [s.XIV] LmLInterv. Sunt autem p. 22: Consonantiae appelantur quasi simul sonancie eo, quod unum simul sonum reddunt. LmLIac. Leod. spec. 2, 4, 8: Item consonantia sumpta pro sonis simul prolatis, dupliciter accipitur, quia vel communiter et absolute, vel specialiter et appropriate secundum duplicem nominis consonantiae expositionem, ut consonantia dicatur uno modo a ‚consono‚ -nas‘ sumendo consonare pro simul vel cum alio sonare, alio modo ut dicatur a consonare pro concordare. Consonantia primo modo sumpta dicitur de mixtione sonorum omnium distinctorum aequalium vel inaequalium, sive illorum mixtio dulciter et concorditer auditui se faciat, sive non, dum tamen ad certam reducibilis sit proportionem in numeris, sive illa sit simplex, sive mixta (sim. LmLIac. Leod. spec. 2, 7, 8). LmLIac. Leod. spec. 2, 5, 1. LmLIac. Leod. spec. 4, 2, 2. LmLTrad. Holl. VI 6, 18: Consonancia est prolacio vocis cum aliis sonans; unica enim vox consonancia dici non potest, set alia sibi adiuncta consonancia appellatur. Hec autem in XI species dividitur, scilicet in unisonum compositum, thonum, semitonium, ditonum, semiditonum, dyateseron, tritonum, diapente, exacordum, eptacordum et dyapason. LmLTrad. Holl. VI 17, 5. B Gebrauch — usage [s.IX] LmLIoh. Scot. annot. 11, 8 (sim. LmLRemig. Aut. 10, 24). LmLRemig. Aut. 19, 11. LmLReg. Prum. 17, 6: octo (sc. planetae et spera celestis) omnes consonantias resonant. al. [s.XI] LmLLib. argum. 13 p. 20: Consonantia, hoc est simul sonantia, quia nisi simul duae voces sonuerint, consonantia esse non potest (cf. LmL col. 664, 29-32). LmLIoh. Cott. mus. 23, 6: Cum enim organum per consonantias fiat, ipsarum autem constitutiones per motus vocum varientur. [s.XII] LmLTheinr. Dov. 3, 24, tit.: Consonantia fistularum secundum diversam proportionem. al. [s.XIII] LmLIoh. Garl. mens. 9, 2: Consonantiarum quaedam dicuntur concordantiae, quaedam discordantiae (inde LmLAnon. Emmeram. 4 p. 258, 15). LmLIoh. Garl. mens. 10, 1: Sequitur de consonantiis, scilicet, quae magis []concordant et quae minus, et quae magis discordant et quae minus. al. LmLAnon. Emmeram. 4 p. 260, 2. al. LmLFranco Col. 2, 1: Discantus est aliquorum diversorum cantuum consonantia (inde LmLTrad. Franc. I p. 30. LmLDisc. Videndum 2. LmLMarch. pom. 45, 1-4. Iac. Leod. 7, 4, 6. LmLQuat. princ. 4, 2, 11. LmLIoh. Hanb. sum. 1 p. 182, 26. LmLAnon. Vratisl. p. 331a. LmLMens. Si ille p. 508, 1. LmLMens. Circa artem p. 511, 10. LmLAnon. London. II 1, 1. LmLFr. Gafur. extr. 10, 1, 1. LmLAnon. Tegerns. II 2. LmLAnon. Salisb. 1, 4. LmLContr. In presenti 5). LmLIoh. Groch. 187: licet abscisio vel truncatio sit sufficiens inter duos, possunt tamen esse plures, ut cum truncatione consonantia sit perfecta. LmLIoh. Groch. 192: Quadruplum vero est cantus, qui aliquibus additur propter consonantiam perficiendam. al. [s.XIV] LmLIac. Leod. cons. 63: Discordia imperfecta est, quando duae voces in eodem tempore prolatae secundum auditum quodammodo se compati possunt, sed discordant; et continet sub se tres consonantias, scilicet tonum, tonum cum diapente, semiditonum cum diapente. al. LmLIac. Leod. spec. 2, 5, 8: definitum consonantiae nomen competit omnibus sonis, quibus competit illa definitio, ut commae, quae minima est consonantia, quia est illud minimum, quod discernit sensus; competit etiam diesi, apotome, tono, semiditono, ditono, diatessaron, tritono et multis aliis. LmLIac. Leod. spec. 2, 7, 9: Posset etiam hic notari, quod sonorum mixtio potest accipi generaliter, ut <se> abstrahit ab omni speciali mixtione, bona scilicet vel mala, dulci auditui vel aspera, et hoc modo competit omni consonantiae. LmLIac. Leod. spec. 2, 10, 5: Unisonus potest sumi pro sono uno continuo et indistincto, et hoc modo non est consonantia... Alio modo sumi potest pro pluribus sonis numeratis et distinctis, aequalibus tamen, quorum unus non est alius, et hoc modo ipsum sumendo tenetur a multis unisonum esse consonantiam veram et omnium primam. LmLIac. Leod. spec. 2, 10, 26: Moderni autem cantores nomen consonantiae non sic <arctant>, non sic restringunt. De pluribus sonis tam aequalibus quam inaequalibus, de ipsorum mixtionibus tam suavibus auditui quam non, ipsum verificant, et non omnino sine ratione. LmLIac. Leod. spec. 2, 12, 10: Ptolomaeus, qui inter consonantias etiam consonas ponit diatessaron cum diapason. LmLIac. Leod. spec. 4, 40, 5: Habemus igitur XXV consonantias discordantes. al. passim LmLQuat. princ. 2, 11: Alie vero consonancie, videlicet semitonium, semiditonus et ditonus, que assidue in cantu versantur et in eis diverse voces sicut et in aliis consonanciis simul pro loco et tempore sonare videntur, ideo inter consonancias recipiuntur, ut patet inferius, quia ad cantilenas formandas non minus quam cetere sunt necessarie. LmLQuat. princ. 3, 48: Tonos autem et semitonia spissim intromittere utile est, quia multociens quanto sunt propinquiores, tanto sunt aliis consonanciis dulciores. LmLQuat. princ. 4, 2, 15: quamvis diatesseron sit una de principalibus consonanciis, non tamen propter hoc est concordancia nec per se concordat, sed superposita alteri consonancie, ut dictum est, reddit concordanciam. al. LmLHeinr. Eger 4 p. 42. al. LmLCompil. Ticin. p. 23: bonam consonantiam inveniendam et malam vitandam. LmLAnon. Grac. p. 18. LmLMens. Circa artem p. 512, 21: concurrant consonancie et concordancie. (?) [s.XV] LmLOrig. et eff. 24, 5. LmLIoh. Olom. 4 p. 10. al. LmLTact. Opusculum 53: Sunt autem concordancie vocum determinate consonancie. LmLThom. Bad. p. 85: Diapason perfectum fit ex consonancia seu ex cursu earundem litterarum. LmLTrad. Holl. VI 16, 12: Dyapason ... in se continet omnes voces et species et consonancias. Istarum igitur specierum quedam dicuntur concordantes, quedam discordantes. LmLTrad. Holl. VI 30, 4: dyaphonia, que fit per omnes consonancias absque semithonio et dyapason. LmLTrad. Holl. VI 32, 8: Est aliud vero genus organi, quod simplex vocatur; hoc autem est, ubi inferius unus tantummodo est subsecutor, in []quo quatuor tantum consonancie reperiuntur, id est tonus, dytonus, semidithonus, quamvis raro, et dyateseron. Alie vero 3^s, id est semitonium, dyapente et dyapason, hoc organum velud inconsone iudicat. al. LmLPaul. Paulir. 7, 2, 1 p. 58. al. LmLClavic. Primo p. 148, 23. LmLFr. Gafur. extr. 7, 4, tit. al. LmLGuil. mon. 6 p. 35: secundum usum modernum consonantiae dissonantes aliquotiens nobis serviunt, sicut dissonantia secundae dat dulcedinem tertiae bassae. LmLBonav. Brix. 17, 5. al. LmLErasm. Hor. p. 75a: Dyapason ... duarum vocum quasi unus sonus vel consonantia una. LmLGloss. Ioh. Mur. spec. 3, 5. al. LmLContr. In presenti 10. LmLFist. Si fistulae I 6 p. 51. LmLFist. Si secunda p. 13. IV (musikalische) Übereinstimmung — (musical) concordance [s.IX] LmLAurelian. 16, 31: Licet negent quidam has (sc. antiphonas) toni huius habere consonantiam. LmLAurelian. 19, 23: In fine autem (sc. distinctionis „et laverunt stolas suas in sanguine agni“) secundum descriptas superius definitiones modulationis efficietur consonantia. al. V (musikalisch zulässiges melodisches) Intervall — (admissible melodic) interval [syn.: intervallum, modus; opp.: intervallum] A Definition [s.XI] LmLComm. Guid. 10 p. 99. [s.XIII] LmLIoh. Aegid. 10, 4: Secundum Guidonem consonantias symphonicas, id est suaves vocum copulationes appellamus. Secundum Iohannem consonantiae dicuntur pro eo, quod in cantu saepius consonant, id est similiter (pro simul? cf. Ioh. Cott. mus. 8, 2) sonant, vel quia quibusdam proportionibus mixtae se invicem continent (inde LmLIac. Theat. 38). LmLEngelb. Adm. 2, 3, 2: consonancia in musica proprie dicatur, ubi ex vocibus dissimilibus concidencia fit in aliquam similitudinem dissimilium tanquam in medium, patet, quod secundum hanc racionem non sunt proprie [nisi] sex musice consonancie, videlicet tonus, semitonium, dytonus, semiditonus, dyatesseron et dyapente. LmLEngelb. Adm. 2, 27, 3: consonancia musica proprie dicta et accepta non est penitus diversarum vocum ad invicem ... neque est etiam consonancia vocum penitus earundem, sicut in dyapason ... sed consonancia proprie est vocum partim consimilium, partim dissimilium: consimilium quidem secundum proporcionem divisionis intervallorum, et dissimilium secundum elongacionem suarum distanciarum, i. e. sue arsis et thesis ab invicem. [s.XV] LmLTrad. Holl. I p. 174: vocum coherentiae, quae et varietates vocum eo, quod variam in se redoleant modulationem, et consonantiae dicuntur sonorum. In quantum una alteri consonat in cantu ascendendo vel descendendo. B Gebrauch — usage [s.IX-XII] LmLGloss. Boeth. mus. 3, 10, 14: Tonus de quibus minoribus se constet consonantiis, i. semitoniis et ceteris. al. [s.X-XI] LmLPs.-Odo dial. p. 255b: Prima vocum coniunctio est, cum illae duae voces iunguntur, inter quas unum est semitonium, ut a quinta in sextam, quae consonantia omnibus contractior et strictior est, ut prima elevatio huius antiphonae: „Haec est, quae nescivit“. LmLPs.-Odo dial. p. 256a: vim toni et semitonii aliarumque consonantiarum. LmLPs.-Odo dial. p. 257b: Omne principium secundum praedictas sex consonantias (sc. semitonium, tonum, semiditonum, ditonum, diatessaron, diapente) suo fini concordare debet. al. LmLAdalb. 1A, 24. al. LmLGuido micr. 4, 12: Habes itaque sex vocum consonantias, id est tonum, semitonium, ditonum, semiditonum, diatessaron et diapente. In nullo enim cantu aliis modis vox voci coniungitur vel intendendo vel remittendo. al. LmLGuido ep. p. 526, 373. LmLLect. Guid. p. 44: Sed notandum has duas consonantias (sc. ditonum et semiditonum) proportionales non esse. LmLWilleh. Hirs. 25 (c. 24), 5: Exempla intervallorum []vel consonantiarum in versibus illustrissimi viri Hermanni patebunt „Ter tria iunctorum sunt intervalla sonorum“. al. LmLMot. Musica est p. 168. al. LmLAribo 15 p. 38: novem comptaverant musas, novem videlicet consonantias: voces unisonas, semitonium, tonum, semiditonum, ditonum, diatesseron, diapente, diapente cum semitonio, diapente cum tono. LmLAribo 87 p. 56: Sex consonantiarum tres nobiles, tres sunt ignobiles. Nobiles diapente, diatesseron, tonus ... Ignobiles sunt ditonus, semiditonus, semitonium, cum incertae sint gradationis, id est proportionis. al. LmLComm. Guid. 8 p. 99: Sciendum tamen, quod quaedam consonantiae sunt proportionales ut tonus, diatessaron, diapente et diapason, quaedam autem non ut semitonium, ditonus et semiditonus. LmLComm. Guid. 82 p. 107: ‚diapason‘, quam inter usitatas consonantias non posui, ‚quia raro invenitur‘ in cantu, sicut in offerenda „Ave Maria“ versu eius quomodo finito in acutis, versus sequens „ideoque“ in gravibus per diapason incipit. LmLComm. Guid. 87 p. 107: Clausulas vocat (sc. Guido) consonantias, quia continent et claudunt hanc vocum (mss. et ed.: vocem) harmoniam, id est modulationem. LmLComm. Guid. 90 p. 107: Musica difinitur esse motus vocum, id est voces motae per intensionem vel depositionem. Huic sunt duae species, melodia scilicet, quae modulatio vel harmonia vel cantus dicitur, et consonantia, quae symphonia dicitur. ... melodia alia protus, alia deuterus, alia tritus, alia tetrardus ... Symphonia alia tonus, alia semitonium, ditonus, semiditonus, diatessaron, diapente, diapason. LmLComm. Guid. 52 p. 152: Patet enim, quod morula, cum unisonum sit, inconnexa aliis vocibus consonantia non est. al. LmLLib. argum. 14 p. 20: Quot sunt consonantiae? Septem. Quae sunt illae? Ut superius dixi: Tonus, semitonius, ditonus, semiditonus, diatessaron, diapente, diapason, per quas omnis cantilena discurrit. LmLLib. argum. 94 p. 28: ⋅B⋅ ad ⋅F⋅ nulla consonantia est, sed aliquid. al. LmLLib. spec. 25 p. 33. al. LmLMot. Omnis cantus p. 187. LmLVers. Ars est 45. al. LmLPs.-Guido form. ton. 1, 2. (?) LmLQuaest. mus. 1, 15 p. 34. al. LmLTrad. Guid. 5. al. LmLIoh. Cott. mus. 4, 5: Naturalis autem sonus alius est discretus, alius indiscretus. Discretus est, qui aliquas in se habet consonantias; indiscretus, in quo nulla discerni potest consonantia, ut in risu vel gemitu hominum et latratu canum aut rugitu leonum (inde LmLHier. Mor. 9 p. 41, 26. LmLCompil. Erlang. p. 26. LmLSzydlov. 4 p. 17). [s.XII] LmLTon. Gratianop. p. 22. al. LmLTon. Parkm. p. 108. LmLDisc. Omnis homo I 2 p. 241. al. [s.XIII] LmLAnon. Lovan. p. 487a: Tritonus est consonantia constans ex tribus tonis continuis. Huius species sunt due, scilicet fa mi ascendendo, mi fa descendendo. LmLAnon. Lovan. p. 496b. al. LmLMus. man. 38, 1. LmLMetrol. 48 p. 72. al. LmLComm. Boeth. I 1, 16 p. 53: minus quidem semitonium ad consonancias musicas admittitur, maius autem inconsonum. LmLTrad. Garl. plan. V 132. al. LmLPs.-Thomas Aqu. II p. 34. al. LmLVers. Postquam pro 73. al. LmLPs.-Mur. summa 932: Tonus minor nihil aliud est quam consonantia duarum notarum dissimilium perfecta et prima, et huius consonantia dicitur intervallum quasi intersticium sive distancia. Consonantia dicitur tonus quasi simul sonantia, quia si melodia toni scinditur per intersticium diutinum virtutem et naturam toni amittit, nec tonus est appellanda. Consonantia igitur in hac definitione sumitur ut genus dissimilium notarum, ut unisonus excludatur. al. LmLEngelb. Adm. 1, 14, 14: primarum et simplicium consonanciarum musicalium sunt VII differencie tantum ... videlicet semitonium, tonus, semiditonus, dytonus, dyatesseron, dyapente ac dyapason, que tamen non est consonancia differencialis secundum Gwidonem, quia non facit aliam speciem vocis, sed eandem in acutis, que erat in gravibus. LmLEngelb. Adm. 2, 10, 7: Omnis enim vox musico ordine disposita [et] proporcionata cum illa, que est octava ab ipsa secundum ordinem ascendendo vel descendendo, resonat []consonanciam dyapason, et dicitur maxima consonancia. LmLEngelb. Adm. 3, 14, 3: cantus musicus est musicarum consonanciarum coniunctio et congeries. al. [s.XIV] LmLIac. Leod. cons. 1: Tredecim consonantiae sunt, quibus omnis ecclesiasticus cantus contexitur, scilicet: unisonus, semitonium, tonus, semiditonus, ditonus, diatessaron, tritonus, diapente, semitonium cum diapente, tonus cum diapente, semiditonus cum diapente, ditonus cum diapente, ultima diapason. ... Harum consonantiarum, si ipsarum voces in eodem tempore proferantur, quaedam concordant aliaeque discordant (sim. LmLIac. Leod. spec. 2, 14, 4). LmLIac. Leod. spec. 2, 4, 7: Consonantia, sumpta pro vocibus successive prolatis, locum habet in cantibus planis. al. LmLIac. Leod. spec. 2, 14, 18: Nunc igitur ecclesia in cantibus suis planis XIII utitur consonantiis voces illarum extremas immediate simul coniungendo in aequalitate, in elevatione vel depositione. LmLIac. Leod. spec. 4, 11, 5: Tactis consonantiis, quibus utitur musica plana, omnibus vel aliquibus utitur et mensurabilis in suis discantibus et cum hoc aliis, quae transcendunt diapason, ut tono cum diapason, quam vocant unam nonam vel bis diapente; item semiditono cum diapason, ... diatessaron cum diapason ... diapente cum diapason ... bis diapason, quae est una quinta decima. Hac rarissime cantores utuntur propter magnam vocum suarum distantiam. al. LmLTrad. Ptol. p. 285a. (?) LmLQuat. princ. 3, 28. al. LmLHeinr. Eger 4 p. 44. al. LmLCompil. Ticin. p. 24. [s.XV] LmLIoh. Olom. 9 p. 69. al. LmLIoh. Cicon. mus. 1, 59 p. 208, 6. LmLTon. Subl. p. 63, 6. LmLTrad. Holl. I p. 163. al. LmLTrad. Holl. III 5 p. 33. LmLIoh. Legr. rit. 2, 1, 2, 44: Guido sic ait: „Habes itaque sex vocum consonantias, id est tonum, semitonium, ditonum, semiditonum, diatessaron ac diapente.“ ... Crassa necnon delirantis hic Marchetti claruit ignorantia, qui tam facundum virum in verbo capere voluit eo, quod ibi tonum ac semitonium esse consonantias dixerit. al. LmLTrad. Holl. VI 22, 5: Compositi (sc. soni) sunt, cum ab altero in alterum mocio fit, sive sursum, sive deorsum, et ex ista mocione et sonorum copulacione musice nascuntur consonancie. Ex hiis eciam sonis, si male iuncti fuerint, disonancie nascuntur. LmLTrad. Holl. VI 22, 11: 7^tem consonancias, que sunt thonus, semithonium, ditonus, semidithonus, dyatesseron, dyapente et dyapason; per quas consonancias omnis cantilena movetur, sive in elevacione, sive in deposicione. LmLTrad. Holl. VI 28, 6: Vide eciam, ne duas vel 3^s consonancias maiores iuxta se ponas nulla alia mediante, sive in elevacione, sive in depressione. al. LmLGuil. mon. 5 p. 32: Nota quod secundum Boetium septem sunt consonantiae, scilicet tonus, semitonus, ditonus, semiditonus, diapason, diapente et diatesseron (sim. LmLGuil. mon. 5 p. 33 cum exemplis. LmLBonav. Brix. 14, 6). LmLBonav. Brix. 14, 8: De prima consonantia, scilicet de tono quid sit. ... Tonus perfectus est ut re, fa sol, hoc est in ascensu et in descensu. LmLBonav. Brix. 14, 106: secundum antiquos et modernos auctores musicae sunt tredecim consonantias sive species cantus, scilicet unisonus, tonus, semitonium, ditonus, semiditonus, diatessaron, tritonus, diapente, hexacordum maius, hexacordum minus, heptacordum maius, heptacordum minus et diapason. al. LmLAdam Fuld. 2, 13: Tonum autem non modalem, id est in modis captam consonantiam symphoniae puto, sed melodialem aut formalem puto tonum. al. LmLLad. Zalk. A 68: talis consonantia fit simul vel succesive. ibid. al. LmLErasm. Hor. p. 74a. al. LmLAnon. La Fage III p. 244: Nota quod consonantiae in cantu fermo sunt septem, videlicet tonus, semitonus, ditonus, semiditonus, diatessaron, diapente et diapason. ibid. al. LmLSzydlov. 7 p. 31. al. LmLMon. Figure p. 176, 60. LmLCymb. Si vis add. 5. al. VI Wohlklang — euphony [s.XI] LmLAribo 18 p. 48: Nos quoque scimus quasdem species diatesseron et diapente aliis esse pulcriores, ut prima et quarta []secundae et terciae superant consonantiam. Prima et quarta semitonium habent in medio, ideo melius resonant. Secunda et tercia semitonium habent, haec in principio, illa in fine, et ideo surdius sonant. [s.XIV] LmLMarch. pom. 6, 4: sicut diversa protractio vocis vel soni alta vel ima facit consonantiam in cantu, sic diversus modus pausandi facit meliorem in cantu consonantiam reperire. LmLMarch. pom. 8, 7: tot de huiusmodi pausis multiplicentur, quot ad proportionem cantus et consonantiam sunt partes temporis omittendae. VII Tonstufe — degree in tonal system [s.XV] LmLSzydlov. 5 p. 19: Mutacio ... est unius vocis in aliam sub debita consonancia variacio. ... Vel sic: Mutacio est unius vocis pro altera in eadem consonancia et unisono posicio. cf. LmLHMT s. v.