Eintrag · Lex. musicum Latinum
consonanter adv.
consonanter 1. ‚konsonant‘ 2. musikalisch zusammenpassend, musikalisch regelgerecht 3. wohlklingend — 1. ‘consonantly’ 2. in a manner that fits together musically, in a manner that is appropriate to musical rules 3. euphoniously 1 ‚konsonant‘— ‘consonantly’ [s.IX] LmLMus. ench. 11, 37: quindecimi, quod sunt bis octavi, consonanter sibi miscentur (inde LmLInch. Uchub. 358). LmLMus. ench. 18, 32: consonanter regione subquarta imponatur vocis organalis levatio. al. LmLScol. ench. 2, 195: Quae causa in musica facit, ut octavis locis aequisonae sint voces, quintis et quartis consonae? Itemque per quindecimas regiones aequisonanter respondeant, per duodecimas et undecimas consonanter? al. [s.X] LmLInch. Uchub. 230. [s.XI] LmLHeinr. Aug. 83: in ea (sc. diapason consonantia) duae voces unum idemque sonant. Diapente autem et diatessaron alio modo. Nam et consonanter dissonant et dissonanter consonant (cf. Guido micr. 18, 3). [s.XV] LmLTrad. Holl. I p. 175. LmLIoh. Tinct. contr. 1, 4, 8: Siquidem quaelibet tertia sive perfecta sive imperfecta sive superior sive inferior fuerit, per se suavissima est omnibusque notis tam extremis quam mediis consonantissime accomodabilis. LmLLad. Zalk. A 68: omnes voces inter se sive ad invicem consideratae considerantur ratione soni. Et hoc dupliciter: vel enim hoc fit consonanter vel dissonanter. Si consonanter, hoc iterum dupliciter: vel enim talis consonantia fit simul vel succesive. LmLLad. Zalk. A 70. LmLContr. In presenti 116. LmLContr. Not. quod novem 39: omnis contrapunctus consonanter componi ex tot variabilibus speciebus, quod componi potest. LmLContr. Prima regula 6: contrapunctus, scilicet discantus, ad tenorem de omni nota ad notam consonanter dari debet et concordanter, id est consonantia perfecta seu imperfecta. al. 2 musikalisch zusammenpassend, musikalisch regelgerecht — in a manner that fits together musically, in a manner that []is appropriate to musical rules [s.XI] LmLGuido micr. 15, 42: Rationabilis vero discretio est, si ita fit neumarum et distinctionum moderata varietas, ut tamen neumae neumis et distinctiones distinctionibus quadam semper similitudine sibi consonanter respondeant, id est, sit similitudo dissimilis (inde LmLLib. spec. 47 p. 52. LmLMetrol. 63 p. 85). [s.XIII-XIV] LmLEngelb. Adm. 4, 1, 4: Tonus vero secundum Boecium ibidem est constitucio in toto vocum ordine gravitate et acumine differencium consonanter consistens. LmLEngelb. Adm. 4, 30, 4: ab ipsa voce incepcionis poterit cantus consonanter secundum distinctiones medias et terminacionem suam in finalem vocem et litteram reduci. 3 wohlklingend — euphoniously [s.XIV] LmLPetr. Palm. p. 534: psallentes consonanter.