Hauptquelle · Lex. musicum Latinum
consonanter adv.
consonanter 1. ‚konsonant‘ 2. musikalisch zusammenpassend, musikalisch regelgerecht 3. wohlklingend — 1. ‘consonantly’ 2. in a manner that fits together musically, in a manner that is appropriate to musical rules 3. euphoniously 1 ‚konsonant‘ — ‘consonantly’ [s.IX] LmL Mus. ench. 11, 37: quindecimi, quod sunt bis octavi, consonanter sibi miscentur ( inde LmL Inch. Uchub. 358). LmL Mus. ench. 18, 32: consonanter regione subquarta imponatur vocis organalis levatio. al. LmL Scol. ench. 2, 195: Quae causa in musica facit, ut octavis locis aequisonae sint voces, quintis et quartis consonae? Itemque…