Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
consolidatio
consolidatio (-cio) , onis f. 1 proprie: a natur. i. q. actus solidescendi, confirmatio — das Festwerden, Verfestigung : Albert. M. incarn. 20 p. 191,11 operatione illa (sc. seminis) fit -o consolidatio , formatio et incrementum. phys. 8,3,1 p. 599 b ,21 organorum . veget. 2,26 corporis plantae. 5,79. al. Ps. Avic. tinct. 2 p. 627 b ,59 plumbum ... ponderosum est magis propter suum argentum vivum quam propter -em consolidationem partium. b medic. i. q. processus coalescendi — das Verheilen, Vernarben (hic illic remissius i. q. sanatio — Heilung, e. g. l. 20. 24) : Tract. de chirurg. 685 cum ..…