Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
confabulatio f.
confabulatio , -onis f. colloquium, collocutio, sermo — Gespräch, Unterhaltung, Unterredung, Besprechung, (Ge-)Rede ( cf. Gloss. II 749,36 St.-S. -e confabulatione choso): 1 strictius: a in univ.: Aesculapius 4 p. 7,43 maniaci semoti iaceant a -e confabulatione ... et silentium habeant. Conc. Karol. 39 A ,144 si quemlibet praelatus ... otio vanisque -bus confabulationibus vacantem reppererit (39 B ,14 qualiter vitent ... vanas verborum -es confabulationes . al. ). 39 B ,10 p. 445,31 familiaritates atque -es confabulationes virorum ... caveant sanctimoniales . Pass. Kil. I 7 -em confabulationem…