concors

concors -dis zusammen-, wohlklingend, konsonant — sounding together, pleasant-sounding, consonant [syn.: consonus; opp.: discors] [s.III] LmLCens. 13, 1: sonitusque varios reddere (sc. stellas)... ita concordes, ut dulcissimam quidem concinant melodian (inde LmLFr. Gafur. op. 1, 2. LmLFr. Gafur. theor. 1, 2). [s.IV][] LmLCalc. 95: unum concordem concentum. LmLMacrob. 2, 3, 2. [s.IX] LmLScol. ench. 3, 127: Item voces musicae, id est concordi suavitate convenientes, mixtim secundum multiplex et superparticulare genus exprimuntur, discrepantes autem voces reliquas imitantur imparitates. [s.XI] LmLAdalb. intr. 4. LmLAdalb. 1 B, 26: duae principales consonantiae simul compositae (sc. diapason cum diapente et bisdiapason) paulo minus concordes sunt quam simplices. LmLGuido ep. p. 490, 222: diapason in tantum concordes facit voces, ut non eas dicamus similes, sed easdem. LmLGuido ep. p. 528, 379: Que (sc. voces)... tantum sepe concordiores, quantum similiores. LmLComm. Guid. 85 p. 123: symphonias, id est sibi concordes et consonas. LmLComm. Guid. 87 p. 123. LmLComm. Guid. 92 p. 124. LmLVers. Attentus tibi p. 30. LmLFrut. brev. 4 p. 37: ictus malleorum ex diversis sonis concordi tinnitu. LmLFrut. brev. 4 p. 38. LmLIoh. Cott. mus. 4, 1: Et mundanum (sc. instrumentum) quidem secundum philosophos est coelestis volubilitatis concors dissonantia, quae proprie harmonia nominatur (inde LmLHier. Mor. 9 p. 41, 18). [s.XIII] LmLAmerus 20, 16. LmLPs.-Mur. summa 2335: Et pars tercia, secunde organice obviando, cum ea et cum prima utatur aliqua pausatione concordi vel in diapente vel in diapason. LmLPs.-Mur. summa 2369: canit utraque pars discors concorsque sodali. LmLWalt. Odingt. 2, 15, 1: Quae sunt concordes discordiae. Concordes discordiae sunt sex: semiditonus, ditonus, diapente cum tono, diapason et semiditonus, diapason et ditonus, diapason et diatessaron. ... Ideo dictae sunt concordes discordiae eo, quod ipsae, etsi discorderent, aliis propositae suaviorem illis tribuunt concordiam (sim. LmLWalt. Odingt. 2, 1, 1). LmLWalt. Odingt. 6, 1, 7: Diaphonia est concors discordia. LmLWalt. Odingt. 6, 12, 8. [s.XIV] LmLIac. Leod. spec. 2, 15, 3. LmLIac. Leod. spec. 4, 38, 6: mixtione scilicet concordi, suavi et iucunda, quae placeat auditui. LmLIac. Leod. spec. 7, 4, 10. [s.XV] LmLUgol. Urb. 1, 28, 6: concors atque consonum. LmLUgol. Urb. 1, 28, 9. LmLUgol. Urb. 1, 43, 3: concors sonoritas. LmLTact. Concordanciarum p. 168, 11: discantus presupponit notam principalem saltem concordem (ed.: concordam) in se<xta vel> tercia. LmLGeorg. Ans. 1, 149. LmLGeorg. Ans. 2, 10. LmLGeorg. Ans. 3, 261. LmLGeorg. Ans. 3, 279: voces proferat cantabiles concordes nunc quidem tenoriste nunc discantori ... quandoque vero alteri concordes et alteri discordes. LmLGeorg. Ans. 3, 282. LmLGeorg. Ans. 3, 286: si quis medius cantat, nunc graviori voci, nunc acutiori sive discantori sit concors, quandoque quidem utrique. LmLPetr. Talh. p. 2 (cf. Isid. etym. 3, 20, 3). LmLIoh. Legr. rit. 1, 2, 11, 14. LmLIoh. Legr. rit. 1, 3, 5, 6. LmLIoh. Legr. rit. 2, 3, 5, 8. LmLIoh. Legr. tac. p. 412a. LmLFr. Gafur. extr. 7, 1, 8: si voces concordes sint nihil discrepantes, tunc est consonantia. LmLIoh. Tinct. contr. 1, 19, 5: super librum concinenti ab aliquo concordi loco in alium. LmLBart. Ram. 1, 1, 1 p. 3. LmLNicol. Burt. 1, 3, 22. LmLNicol. Burt. 1, 22, 127. LmLNicol. Burt. 2, 1, 9. LmLNicol. Burt. 2, 4, 31. LmLFr. Gafur. theor. 1, 1-2. LmLFr. Gafur. pract. 1, 1-2. LmLFr. Gafur. pract. 3, 1: contrapunctum ... quasi concordem concentum extremorum sonorum invicem correspondentium. ibid. al. LmLFr. Gafur. pract. 3, 2. LmLFr. Gafur. pract. 3, 4-5. LmLFr. Gafur. pract. 3, 9-10. LmLFr. Gafur. pract. 3, 15. LmLHerb. Tr. 2, 3 p. 49.adv.