Eintrag · Mittellateinisches Wb.
concorditer adv.
adv. concorditer. 1 gener.: a unanimiter — einträchtig, einmütig: α in univ.: MLWConc. Karol. 36,5 p. 261,25 in una pace et unanimitate -rconcorditer vivere. MLWCapit. reg. Franc. 217,5 si ... -rconcorditer degant abbates. MLWVita Liutb. 37 omnes pro se -rconcorditer orare supplicabat. MLWPoeta Saxo 1,155 omnes tradiderant Carolo sese -rconcorditer urbes. 4,113 ut gens et populus fieret -rconcorditer unus. MLWOtto Frising. chron. 8,27 p. 438,12 vera corpora ... ita -rconcorditer spiritibus suis connexa, ut MLWeqs. MLWal. β uno consensu, pari voto — einstimmig: MLWLiber diurn. 60 p. 52,18 quia talis ... -rconcorditer electus est, in quo MLWeqs. (Const. II 405,7 p. 526,4. MLWal. cf. MLWDipl. Conr. III. 252 p. 439,39 [ed. F. Hausmann. 1969] electionem canonice et -rconcorditer factam). MLWChart. Tirol. notar. I 437 quod (praeceptum) ... eis dicent ambo -rconcorditer vel unus sine altero in concordio alterius. MLWChart. Raitenh. 343 promulgavimus -rconcorditer arbitrium. MLWal. γ animo concordi — in gegenseitigem Einvernehmen: MLWTrad. Frising. 1469 p. 319,33 (a. 1073) quod ... reliqua ... omnia filii inter se -rconcorditer equabili divisione partirentur. δ pariter — in gleicher Weise: MLWAlbert. M. summ. theol. I 12,50, 1 p. 519a,30 qui (spiritus sanctus) ... -rconcorditer procedit ab eis (sc. patre et filio). b congruenter, consentanee — übereinstimmend, in Einklang (mit): α in univ.: MLWCarm. de conc. mens. 48,2 quod prefati termini sic -rconcorditer incedant, ut MLWeqs. (6,3). MLWUrso element. 4,3 p. 99,12 (ed. W. Stürner. 1976) qualitates elementi tanto -iusconcorditerius regi possunt ..., quanto MLWeqs. β de sententiis: MLWHraban. epist. 16 p. 419,31 sciat lector nihil ... his sententiis refragare, sed -rconcorditer cum illis ... veritatem asstruere. MLWAlbert. M. summ. theol. II 4,14,3,1 p. 173a,15 hi duo (Aristoteles et Democritus) -rconcorditer dixerunt, quod MLWeqs. (cf. MLWPs. Alphons. clav. 1 p. 767,31). 2 mus. MLWi. q. concinenter, suaviter — klanglich zusammenpassend, wohlklingend: MLWErmenr. ad Grim. 19 p. 557,30 chordae habent proprium sonum et tamen -rconcorditer sonant. MLWMus. Enchir. 13,9 (ed. H. Schmid. 1981) concentu -rconcorditer (suaviter MLWMus. Enchir. MLWapp. A 2, 17 [ed. cit. p. 206]) dissono. MLWGuido Aret. micr. 18,3 cum disiunctae ab invicem voces et -rconcorditer dissonant et dissonanter concordant. MLWal. Sroder