Eintrag · Mittellateinisches Wb.
carnaliter adv.
adv. carnaliter. 1 corporaliter — körperlich, dem Leibe nach: MLWWillib. Bonif. 8 p. 54,15 ut ... amisum -rcarnaliter dolerent. MLWThietm. chron. 4,70 moritur -rcarnaliter, qui sanctis Dei servire neglexit spiritualiter. corpore vivo — bei lebendigem Leibe: MLWUnibos161,4 (ed. K. Langosch, Waltharius, Ruodlieb, Märchenepen. 1956. p. 292) mactaberis -rcarnaliter. ratione victus corporis — in Hinblick auf das leibliche Wohl: MLWCapit. reg. Franc. 102,2 -rcarnaliter et spiritualiter ministrare. 2 ratione originis — der Geburt nach: MLWForm. Marculfi MLWsuppl. 4 domina ... mihi -rcarnaliter genetricae (5 -rcarnaliter germana). MLWHerm. Iud. conv. 14 p. 109,26 (ed. G. Niemeyer. 1963). 3 saeculariter, more terreno vel humano — weltlich, irdisch(erweise), menschlicherweise: MLWLiutg. Greg. 9 p. 74,26 -rcarnaliter ... cogitantes secundum stultam sapientiam seculi huius. MLWConc. Karol. 50D,39 feminae ... -rcarnaliter viventes. 50D,50 p. 643,12 Iudaeis carnalibus moris est sabbatum -rcarnaliter observare. MLWHrotsv. Mar. 737 non te ... permoveat signi novitas -rcarnaliter. MLWHerm. Iud. conv. 6 p. 89,4 (ed. G. Niemeyer. 1963) quam (prophetiam) ... -rcarnaliter putabam ... complendam. al. in rebus saecularibus — in weltlichen Angelegenheiten: MLWDipl. Heinr. II. 367 propter eius (episcopi) tam spiritualiter quam -rcarnaliter iuge servitium. 4 modo sexuali — geschlechtlich: MLWCono Laus. notae p. 787,31 quod ... non peccarent -rcarnaliter in vigiliis (MLWCaes. Heist. mirac. II 77 p. 193,1 -rcarnaliter cum filio suo peccare. p. 193,10). MLWHonor. III. registr. 90 mulieres alias coniugatas cognovit -rcarnaliter. Pape