caelitus (ce-, coe-) MLW
adv. 1
de caelo, a caelo —
vom Himmel (her): a
spectat ad sphaeram caeli (interdum accedente sensu sedis Dei, MLW
e. g. l. 16): MLWAldh. epist. 9 p. 501,13 calescente -scaelitus caumate. MLWEinh. Karol. 32 p. 36,19 delapsam -scaelitus ... facem. MLWWalth. Spir. Christoph. I 17 -scaelitus huiusmodi fertur descendisse responsum: ‘MLW
eqs.’ MLWThietm. chron. 3,5 magna nix effunditur -scaelitus. MLW
al. b
spectat ad sedem Dei, angelorum, beatorum (saepe MLW
i. q. a Deo, divinitus —
von Gott, durch göttliche Fügung, MLW
e. g. l. 23.27sqq.31): α
strictius: MLWLull. epist. 98 p. 218,13 lympha ... superni laticis ... -scaelitus inrigate ... virgini. MLWHraban. carm. 39,56,3 missa virtus -scaelitus operatur divinitus. MLWRimb. Anscar. 25 p. 54,25 hoc -scaelitus sibi iniunctum credebat. MLWAnnal. Fuld. II MLWa. 876 p. 89,5 in hoc certamine contra Karolum ... -scaelitus (ce-celitus
2.3 c) dimicatum est. MLWDipl. Arnulfi 10 p. 18,22 casas Dei ... sanctorum patrociniis ce-scelitus prefulgentes. MLWDipl. Zwent. 14 regnum nobis -scaelitus commissum. MLWAdam gest. praef. p. 1,1 electo ce-scelitus archiepiscopo. 1,14 p. 19,19 extincto ce-scelitus Gotafrido.
saepe. MLW
c. MLW
subst. vel MLW
adi.: MLWAldh. epist. 5 p. 491,18 gratuita -scaelitus munificentia. MLWDipl. Karoli III. 16 p. 25,19 ob ... regni ... ce-scelitus stabilitatem. MLWHrotsv. Gong. 76 tutus divino -scaelitus auxilio. MLW
al. β
latius MLW
i. q. Deo auxiliante —
in der Kraft Gottes: MLWVulf. Marc. 70 Marcellus ... ingens hostiles coe-scoelitus exsuperare dolos. MLWAmarc. serm. 1,80 Flegetonteos evadere -scaelitus ignes. 2
in caelum, versus caelum —
in den Himmel, himmelwärts: MLWHymn. Hraban. 22,2,4
sancti mundum sprevere ... teque secuti sunt, rex Christe bone, -scaelitus. Vita Cunib. B 14 coe-scoelitus ad Dominum migravit. 3
in caelo —
im Himmel: MLWHrotsv. Mar. 311
Christo laus sit -scaelitus. MLWasc. 149 rex pie, ... fac divinis persistere -scaelitus odis hanc, quae laudando cecinit tua facta.
Payr