Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
burgsezzo sw. m.
sw. m., mhd. burcsæze, vgl. nhd. dial. bair. burgsâß, burgsäz Schm. 1,277; mnd., mnl. borchsate; ae. burhséta.
burg-sezo: nom. sg. Gl 3,423,7; burch-sezan: nom. pl.? ebda. (lat. sg.; beide 12. Jh.).
der innerhalb einer Burg oder Stadt Ansässige, der Städter: oppidanus.