Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
buozil st. m.
st. m.
puozzila: acc. pl. Gl 1,719,60 = 4,293,50 (Vat. Pal. 242, 12. Jh.).
Verbesserer: spez. eines Textes: p. puoch [hi duo, Lucianus et Hesychius,] emendarios [immo falsarios de Veteri et Novo Testamento codices ediderunt, Sed. Scot. Explan. 338,9 C]. Die mit dunklerer Tinte als die übrigen Glossen geschriebene Glosse übersetzt em. vokabelmäßig als Subst., doch vgl. Gröger S. 298, der ein Komp. buozilabuoh ansetzt.