Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
buohhâri st. m.
buohhâri , -eri st. m. ; as. bōkeri ( s. u. ); ae. bócere; got. bokareis. — Graff III, 34 f. puach-ar-: nom. sg. -i Gl 1,493,7 ( Rb; -c- zukorr. ); puoch-: acc. pl. -a 709,15. — buach-ar-: nom. sg. -i O 2,3,44; acc. pl. -a 1,17,33; buohh-: nom. sg. -i T 77,5. 128,4; nom. pl. -a 54,5. 56,3. 129,1; gen. pl. -o 127,5; dat. pl. -in 57,1. 128,1; buoch-: nom. sg. -i 51,1; nom. pl. -a 117,4. 120,1; dat. pl. -in 90,4. 112,1; acc. pl. -a Gl 1,709,15 ( Brüssel 18 725, Xanten 9. Jh. ). — buokari: nom. sg. Gl 4,209,42 ( sem. Trev., 11./12. Jh. ). buoch-er-: nom. pl. -a T 91,4 (-a auf Rasur, vielleicht von…