Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
buohhâri st. m.
st. m.; as. bōkeri (s. u.); ae. bócere; got. bokareis. — Graff III, 34 f.
puach-ar-: nom. sg. -i Gl 1,493,7 (Rb; -c- zukorr.); puoch-: acc. pl. -a 709,15. — buach-ar-: nom. sg. -i O 2,3,44; acc. pl. -a 1,17,33; buohh-: nom. sg. -i T 77,5. 128,4; nom. pl. -a 54,5. 56,3. 129,1; gen. pl. -o 127,5; dat. pl. -in 57,1. 128,1; buoch-: nom. sg. -i 51,1; nom. pl. -a 117,4. 120,1; dat. pl. -in 90,4. 112,1; acc. pl. -a Gl 1,709,15 (Brüssel 18 725, Xanten 9. Jh.). — buokari: nom. sg. Gl 4,209,42 (sem. Trev., 11./12. Jh.).
buoch-er-: nom. pl. -a T 91,4 (-a auf Rasur, vielleicht von -e, vgl. Anm. z. St.); -ia Gl 4,289,3 = Wa 50,2 (Ess. Ev., 9. Jh.); acc. pl. -a T 91,6 (-era auf Rasur, vgl. Anm. z. St.); buoh-: nom. pl. -a 196,6; dat. pl. -in 183,1; bioch-: dass. -in 189,1; bioh-: dass. -in 205,3 (vgl. zu beiden Belegen Ausg. Einl. § 68 u. Braune-Mitzka, Ahd. Gr.11 § 40 Anm. 2); boch-: dass. -ion Gl 4,290,54 = Wa 51,32 (Ess. Ev., 9. Jh.). 1) Schriftgelehrter im Sinne der Bibel: puochara [(Herodes) congregans omnes principes sacerdotum, et] scribas [populi, Matth. 2,4] Gl 1,709,15. buocheria [responderunt ei (Jesu)] quidam de scribis (scribae) [et Pharisaeis, ebda. 12,38] 4,289,3 = Wa 50,2. bocherion [filius hominis tradetur principibus sacerdotum, et] scribis [ebda. 20,18] 290,54 = Wa 51,32. gieng tho zuo ein buochari inti quad imo (Christo): meistar, ih folgen thir accedens unus scriba ait illi: magister, sequar te T 51,1. gisahun tho thie buohhara inti Pharisei thaz her (Christus) az mit then suntigon videntes scribae et Pharisaei quia manducaret cum peccatoribus 56,3. giuuelih buohhari gilerter in rihhe himilo gilih ist manne fatere hiuuiskes omnis scriba doctus in regno caelorum similis est homini patrifamilias 77,5. gilimfit inan (Christum) ... manegiu thruoen uon then alton, uon den buocharin inti uon heriston thero heithaftero oportet eum ... multa pati a senioribus et scribis et principibus sacerdotum 90,4. tho her (Christus) quam zi deru menigi, gisah her thie buochera suochente mit in cum venisset ad turbam, vidit scribas conquirentes cum illis 91,6. gieng tho ein fon then buohharin, euua lerari, costonti sin (Christi) accessit unus de scribis, legis doctor, temptans eum 128,1, ähnl. 54,5. 57,1. 91,4. 112,1. 117,4. 120,1. 127,5. 128,4. 129,1. 183,1. 189,1. 196,6. 205,3 (alle lat. scriba). thie buachara ... gisamanota er (Herodes) [vgl. congregans ... scribas, Matth. 2,4] O 1,17,33; — hierher vielleicht auch: buokari scriba Gl 4,209,42; — Vok.-Übers.: Buchgelehrter im allgem. Sinne?: puachari [est populus ... regis] scita (scyta) [contemnens, Esth. 3,8] 1,493,7 (vgl. CGL V, 624,4: scitae sunt callidi homines vel ingeniosi ...). 2) Verfasser eines Schriftwerkes: Evangelist: ther buachari iz (die Wunder bei der Geburt Christi) firliazi inti scriban ni hiazi O 2,3,44.