Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
bruoderkint mhd. st. n.
mhd. st. n., vgl. Lexer, Hwb. 1,369, nhd. bruderskinder pl.; mnd. brôderkint. — Graff IV, 457.
bruoder-kint: nom. sg. Gl 3,363,70 (Jd); bruder-: dass. 354,28 (Wien 901, 13. Jh.).
Kind vom Bruder eines Elternteils, ein Vetter oder eine Base: fratruelis (unter Verwandtschaftsnamen) Gl 3,354,28. 363,70.