Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
brouwer mhd. st. m.
mhd. st. m., nhd. brauer; mnd. brouwer, brûwer, mnl. brouwere; vgl. auch mhd. briuwer, nhd. bräuer.
brovwer: nom. sg. Gl 3,357,17 (Wien 901, 13. Jh.).
Brauer, Schenkwirt: brovwer litgebe winzvrl caupo tabernarius vinitor.