Eintrag · Etymologisches Wb. des Ahd. (EWA)
bliuwil
Glauben I:
‚das Schlagen, Prügeln‘(mhd. bliu-
wât st. f.). Zur Bildung vgl. Kluge, Nom.
Stammbildung3 § 123 Anm. 2; Wilmanns, Dt.
Gr. II § 262 Anm. 3. S. bliuwan, -âta. – bliuwilAWB
m. a-St., nur in Gl.:
‚Stampfer, pilum, persti-(mhd. bliuwel, nhd. Bleuel;
cus, matellus‘
mndd. blǖwel; vgl. mndl. blouwele). S. -il. –
Ahd. Wb. I, 1221 f.; Splett, Ahd. Wb. I, 81;
Starck-Wells 67.