Eintrag · Köbler Mhd. Wörterbuch
bliczen sw. V.
bliczen , sw. V.
- nhd.
- blitzen
- Hw.:
- s. blitzen (1), *blickezen?; vgl. mnl. blixemen, mnd. blixemen
- Q.:
- WernhMl (FB bliczen), Gnadenl (FB blitzgen), Chr, Frl (1276-1318), HvFritzlHl, PassIII, RvBib
- E.:
- ahd. blekkezzen, sw. V., blitzen, funkeln, s. germ. *blikkatjan, sw. V., glänzen, glitzern; s. idg. *bʰlē̆ig̑-?, V., schimmern, glänzen, Pokorny 156; vgl. idg. *bʰlē̆i- (1), *bʰləi-, *bʰlī-, V., glänzen, Pokorny 155; idg. *bʰleg-, V., glänzen, brennen, sengen, Pokorny 124, EWAhd 2, 171
- W.:
- nhd. (ält.) blickzen, sw. V., blitzen, DW 2, 118, s. nhd. blitzen, sw. V., blitzen, DW 2, 132, DW2 5, 448
- L.:
- Lexer 23c (bliczen), Hennig (bliczen), MWB 1, 876 (bliczen), LexerHW 1, 307 (bliczen), Benecke/Müller/Zarncke I, 208a (blicze)