Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
bgihtâri st. m.
bigihtâri st. m. , mhd. bîhtære, frühnhd. beichter, dial. schweiz. bîchter Schweiz. Id. 4,1010, schwäb. bair. beichter Fischer 1,790, Schm. 1,200. — Graff I, 588. pi-gihtar-: gen. pl. -o Npgl 59,1/2 ( Hs. pigíh-); bi-: dass. -e Npw De ps. gr. 5. pihtarn: dat. pl. S 356,35 ( Wessobr. Gl. u. B. ii, 12. Jh. ). — biht-: nom. sg. -dere Gl 3,390,15 ( Hildeg. ); nom. pl. -ere 182,44 ( SH B, 2 Hss. ); gen. pl. -ære Npgl X Cant. grad. S. X, 17/18 (-î-); dat. pl. -eren S 336,6 ( Benediktb. Gl. u. B. ii, 11./12. Jh. ). Die Akzentuierung der Notkerschen Psalmenhs. Sg 21 legt nahe, daß pi- nicht mehr als b…