Eintrag · Köbler Mhd. Wörterbuch
bewonen sw. V.
bewonen , sw. V.
- nhd.
- „bewohnen“, wohnen in, gewöhnen an
- Hw.:
- vgl. mnl. bewōnen, mnd. bewōnen (1)
- Q.:
- NvJer, PrLpz (12. Jh.)
- E.:
- s. be, wonen
- W.:
- s. nhd. bewohnen, V., bewohnen, DW 1, 1787, DW2 5, 131
- L.:
- Hennig (bewonen), MWB 1, 758 (bewonen), LexerHW 1, 258 (bewonen), Benecke/Müller/Zarncke III, 805a (bewon), DRW