Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
bestialis
bestialis , -e . I adi. i. q. ad bestiam pertinens — tierisch, Tier- : A proprie: 1 strictius: a bestiae proprius — zu einem Tier gehörend, einem Tier eigen : Constant. Afric. theor. 2,1 p. 5b r humana et -ia bestialia corpora consumuntur ab aere et calore. Hildeg. phys. 7,3 p. 1314 C cum leo leaenae in coitu commiscetur , ... -is bestialis naturae obliviscitur, ita quod ei honeste commiscetur . Albert. M. animal. 24,55 uterum ... habet Scylla -em bestialem ( cf. Verg. Aen. 3,428 utero ... luporum). al. b cum bestiis commissus — mit Tieren begangen, sodomitisch : Honor. August. spec. p. 825 B …