Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
benassen hnhd. sw. v.
frühnhd. sw. v.
be-nasset: part. prt. (oder 3. sg. (?), so Raven 1,140 s. v. binezzen) Gl 4,86,2 (Sal. a1, Ink.).
benetzen (vgl. Frühnhd. Wb. 3,1271): perluitur (5 Hss. nazzên).
Vgl. naz adj., nazzên.