Eintrag · Mhd. Wb. (Benecke/Müller/Zarncke)
bekenne swv.
Lexer LexerN FindeB bekenne swv. erkenne, kenne, weiß. — bekennen und erkennen, bekant und erkant wechseln oft in den handschriften in denselben stellen. 1. mit accus. a. ohne präpos. wole er in bechande. der ander sprach: hie bin ich; wie bechennest du mich MWVQVZ Exod. fundgr. 91,4. Cundrîe wart dô bekennet schiere MWVQVZ Parz. 780,12. der hieʒ der ungenante, wand in niemen dâ bekante MWVQVZ das. 383,26. unkunde degene die niemen hie bekennet MWVQVZ Nib. 84,3. si sâhen die vil gerne die si hæten bekant MWVQVZ das. 276,4. alêrst bekande si der helt MWVQVZ Wigal. 5915. mich bekennent noch die …