Eintrag · Köbler Mnd. Wörterbuch
basūne F.
basūne , F.
- nhd.
- Posaune, Blasinstrument
- Vw.:
- s. lūtjārs-
- Hw.:
- s. bosūne*, beisune, besūne; vgl. mhd. busīne
- E.:
- s. mfrz. buisine, F., Horn, Waldhorn; lat. bucina, F., Horn, Waldhorn, Hirtenhorn, Kuhhorn; vgl. lat. bōs, F., Rind, Kuh, Ochse; idg. *gᵘ̯ou-, *gᵘ̯o-, M., F., Kuh, Rind, Pokorny 482; lat. canere, V., singen, klingen, tönen; idg. *kan-, V., tönen, singen, klingen, Pokorny 525
- L.:
- MndHwb 1, 151 (basūne), 380 (bussūne), Lü 28a (basune/bassune), 71a (bussune)