Hauptquelle · Elsässisches Wb.
Barück(e)
Barück(e) , Perücke [Pàrìkə Urbis Mü. ; Pàrèk Logelnh. Katzent. Horbg. Ingersh. Bisch. ; Pàrek Ruf. Su. Co. Dü. Barr Molsh. Illk. K. Z. ; Pàrìk Obhergh. Bf. Ndhsn. Str. Rothb. Betschd. ; Pèrìkə Hi. ; Pl. - ə; Demin. Pèrìkl Wittenh. ] f. 1. Perücke. Reimvers : En alter Jud vo n hundert Jo h r Het e B. vo n Geise n hor Barr . ‘s kunnt e - n alder Mann Vun hundertdöusigh Johre - n - an, Hat e Barricke vu Gaisehoor’ usw. Mü. Stöber Volksb. 119. s. auch Kapperschlappersche Seite 456. ‘Un daß de dyn Barrik als iwwerzwerg hesch sizze’ Pfm. IV 4. Verstärkt Leidsbarück große Perücke Boese Schk. 201. 2.…